Artık şefaat edenlerin şefaati onlara fayda vermez.
Okunuşu ve Kelime Anlamı
Fe-ma tenfeuhum (artık fayda vermez onlara) şefa’atu (şefaati) eş-şafiin (şefaat edenlerin).
Mukatil Tefsiri
Yani o gün meleklerin ve peygamberlerin şefaati onlara ulaşmaz ve kendilerine fayda sağlamaz.
Taberi Tefsiri
Yüce Allah buyurur ki:
Allah’ın, tevhid ehli günahkârlar hakkında şefaat etmesine izin verdiği şefaatçilerin şefaati bunlara fayda vermez.
Bu ayette, Allah’ın bazı kullarını bazı kulları hakkında şefaatçi kılacağına dair açık bir delil bulunmaktadır.
İbn Mesud’un naklettiği bir şefaat rivayetinde şöyle geçmektedir:
“Sonra melekler, peygamberler, şehitler, salihler ve müminler şefaat ederler. Allah da onların şefaatini kabul eder ve:
‘Ben merhametlilerin en merhametlisiyim’ buyurur.
Bunun üzerine Allah, diğer bütün mahlûkatın çıkardığından daha fazla kişiyi ateşten çıkarır. Sonra yine:
‘Ben merhametlilerin en merhametlisiyim’ buyurur.”
Ardından İbn Mesud şu ayetleri okudu:
“Bizi Sekar’a sokan nedir? Biz namaz kılanlardan değildik. Yoksulu doyurmazdık. Batıla dalanlarla birlikte dalardık. Din gününü yalanlıyorduk.”
Sonra elinin parmaklarıyla dört sayısını göstererek:
“Bunlarda bir hayır görüyor musunuz? Dikkat edin! Ateşte içinde hayır bulunan hiç kimse bırakılmaz.” dedi.
Başka bir rivayette İbn Mesud şöyle demiştir:
“Ateşte ancak şu dört özelliğe sahip olanlar kalacaktır.”
Ardından yine şu ayetleri okudu:
“Biz namaz kılanlardan değildik. Yoksulu doyurmazdık. Batıla dalanlarla birlikte dalardık. Din gününü yalanlıyorduk.”
Katâde bu ayet hakkında şöyle demiştir:
“Şunu bilin ki Allah kıyamet gününde müminleri şefaatçi kılacaktır.”
Nakledildiğine göre Resûlullah şöyle buyurmuştur:
“Ümmetimden bir kişi, şefaati sayesinde Benî Temîm kabilesinden daha fazla insanın cennete girmesine vesile olacaktır.”
Hasan ise:
“Benî Temîm’den de fazla; Rebîa ve Mudar kabilelerinden daha fazla.” demiştir.
Yine rivayet edildiğine göre:
“Şehit, ailesinden yetmiş kişi hakkında şefaat eder.”
Katâde şöyle demiştir:
“Allah onların bir kısmını diğerleri hakkında şefaatçi kılar.”
Enes b. Malik’ten de şöyle nakledilmiştir:
“Kişi iki veya üç kişi hakkında şefaat eder.”
Ebû Kilâbe şöyle demiştir:
“Bu ümmetten bir kişinin şefaatiyle Allah, Benî Temîm kadar veya Benî Temîm’den daha fazla kişiyi cennete koyacaktır.”
Hasan ise:
“Rebîa ve Mudar kadar.” demiştir.
Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…