Vasiyetin reddedilmesi şu dört durumdan hali değildir:
Birincisi: Vasiyet bırakanın ölümünden önce onun (vasiyeti alanın) reddetmesi ki, bu durumdaki reddediş zaten geçerli olmaz; çünkü vasiyet henüz oluşmuş değildir.
İkincisi: Ölümden sonra ve kabulden önce vasiyeti reddetmesi. Reddedişi geçerlidir, vasiyet ise geçersizdir. el-Muvaffak der ki: Bunda bir ihtilafın olduğunu bilmiyoruz.
Üçüncüsü: Kabulden ve (malı) kabzetmeden sonra vasiyeti reddetmesi. Bu durumda reddedişi geçerli değildir. Çünkü mülkü, onun namına istikrar kılındığından, sanki onun vasiyeti reddedişi, onun diğer mülkü hakkında söz konusu olmuş gibi kabul edilir. Ancak bunda veresenin razı olması gerekmektedir. O vakit bu mal onlara vermiş olduğu bir hibeye dönüşür ki, o zaman da hibe şartlarının oluşmasına gerek duyar.
Dördüncüsü: Kabulden sonra ve (malı) kabzetmeden önce reddetmesi. Bu durumda bakılır; vasiyet edilen mal ölçülen yahut tartılan bir mal olursa, reddedilmesi geçerlilik arz eder. Çünkü kabzedilmeden evvel onun bu mülkü istikrar kılınmış olmayacağından, sanki kabulden evvel onu reddetmiş -kabzedilmiş mallar- gibi kabul edilir. Bunun yanında malı kabzetmenin muteber olmasına binaen, vasiyeti reddetmesinin geçerli olacağı da ihtimal dairesindedir.
Bu noktada Şafii mezhebine ait iki durum söz konusudur:
Hepsini reddetmesi geçerlidir, ölçülen, tartılan ve bunlardan başkaları arasında bir fark yoktur. Bu, İmam Şafii tarafından ifade edilmiştir. Çünkü vasi’nin mülkü, (malın) kabzından önce istikrar bulmuş değildir.
Reddetmesi geçerli olmaz. Çünkü mülk -(mal) kabzedilmediği halde- kabul şekliyle hasıl olmuştur.
Kendisinde reddin sahih olduğu her bir yerde, kuşkusuz vasiyet, reddedilmesi halinde iptal olur ve vasiyet terikesine avdet eder. Şayet vereselerden birisi, bizzat reddedilecek olur ve kendisi de reddolunan payı özellikle isteyecek olursa, şüphesiz buna hak sahibi olamaz, pay hepsine ait olur. Çünkü reddedilmiş olması, onu mülk edinmesini engeller; dolayısıyla durum olduğu gibi kalır. Mülkü istikrar bulsun diye kendisinde reddin mümkün olmadığı her bir yerde ise vereseden birisine özellikle payı verme hakkı vardır; çünkü bu, hibe başlangıcıdır.