el-Muvaffak der ki: Arkadaşlarımız, vasiyet bırakanın ölümünden sonra, kabul ve red’den de önce vasiyet bırakılan kişinin ölmesi hususunda ihtilaf etmişlerdir. el-Haraki, bu durumda varisinin kabul ve red konusunda onun yerine geçmiş olacağı görüşüne sahip olmuştur. Çünkü bu, miras alma noktasında baş gösteren bir haktır; dolayısıyla da ölümü sonrasında varis için sabit olur. Tıpkı kusuru sebebiyle malı geri verme muhayyerliği gibi kabul edilir.
İbn Hamid ise bu vasiyetin geçersiz olacağını ifade etmiştir. Zira bu, kabule ihtiyaç duyulan bir akittir; dolayısıyla ondan evvel kabul hakkı olan şahıs ölecek olursa -hibe de olduğu gibi- akit de batıl olur. el-Kadı (İyaz) ise şöyle demiştir: Bu, (Hanbeli) mezhebimizin kıyasıdır; çünkü bu kendisinden feragat edilmeyen bir muhayyerlik sayılacağından, ölmesi durumunda bu akit batıl ve geçersiz olur. Tıpkı alışverişteki meclis ve şart muhayyerliği ile şuf’a alımındaki muhayyerlik gibi değerlendirilir.
el-Muvaffak şöyle der: Bize göre vasiyet, kendisine vasiyet edilen şahsın ölümüyle geçersiz olmaz. Zira bu, iki tarafın ortaya koydukları bağlayıcı bir akittir. Öyleyse muhayyerlik hakkı bulunan kimsenin ölümü sebebiyle akit batıl olmaz. Taraflardan birisi için muhayyerliğin şart koşulması halinde bu rehin ve alışveriş akdi gibi kabul edilmektedir. Muhayyerliğe bağlı konulara kıyas edilmesi ise doğru değildir; çünkü muhayyerlik geçersiz kılınmadığı gibi, akit ise bağlayıcı kılınmıştır.
Rey ashabı şöyle demiştir: Bu durumda varis hakkında vasiyet bağlayıcı olur ve vasiyet kabul olmaksızın, hüküm olarak onun mülkünde dahil olur. Çünkü vasiyet, vasiyeti bırakan kişi cihetinden bağlayıcılık kazanır, halbuki muhayyerlik sadece kendisine vasiyet bırakılana aittir. Ölmesi halinde de muhayyerlik batıl olur ve onun mülkünde dahil olur, tıpkı muhayyerlik hakkı olduğu halde bir şeyi satın alan, akabinde muhayyerlik süresi bitmeden evvel de ölmesi durumuna benzemektedir.
el-Muvaffak der ki: Onların bu görüşlerinin geçersiz olduğuna dair bizim lehimize delil, bunun, malı elde edenin kabulüne ihtiyaç duyulan bir akit olduğu ve -alışveriş ile hibe konusunda olduğu gibi- kabulden evvel gerekli olmayacağıdır.