Kefaretin sıhhati için niyet şarttır. Çünkü ameller niyetlere göredir. Nitekim köle azad etmek, bağışlamak şekliyle de vaki olur, (zıhar’dan) başka bir kefaret yahut adak gibi bir şeyden dolayı da vaki olur. O nedenle niyet edilmeksizin bu kefaret yerine gelmiş olmaz.
Niyetin zamanı ise kefaretle birlikte veya az öncesinde olmalıdır. Bunu, İmam Şafii ifade etmiştir. Kefaret eğer oruç şeklinde olursa, o vakit her gecede kefaret orucuna niyet etmesi şart koşulmuştur. Eğer bir tek cinsten olmak üzere birkaç kefaret bir arada birleşmiş olursa, bu takdirde sebep ve illetini tayin etmek gerekmez. Bunu ise İmam Şafii, Ebu Sevr ve rey ashabı söylemiştir. el-Muvaffak: Bunda bir ihtilafın olduğunu bilmiyoruz, demiştir.
Eğer kefaret birkaç (farklı) cinsten gerçekleşmiş olursa, mesela, adam öldürme kefareti, Ramazan ayında gündüz vakti cima etme kefareti ve yemin kefareti gibi, bu durumda Ebu’l Hattab: Sebebini tayin etmeye ihtiyaç duyulmaz, demiştir. Bu, Şafii mezhebinin de görüşüdür. Zira bu, vacip bir ibadet olduğundan, edasının sıhhati için sebep ve illetini tayin etmeye gerek yoktur. Sanki tek bir cinsmiş gibi değerlendirilir.
el-Kadı (İyaz) ise: O vakit sebebini tayin etmeye ihtiyaç duyulması muhtemeldir ve mutlak bir niyetle bu yeterli gelmez, demiştir. Bu da Ebu Hanife’nin mezhebini oluşturur. Zira her birisinin kendisine göre farklı cinsi üzere ibadet durumu bulunmaktadır; dolayısıyla her birisi için niyeti tayin etmesi vacip olur. Sanki adamın üzerine vacip olan kaza ve adak orucu varmış gibi kabul edilir.