Duhul (Zifaf/Cinsel Temas) Öncesinde Karı-Kocadan Birisi Dinden Dönecek Olursa, ilim ehlinin genelinin görüşüne göre nikah fesholur. Zira Allah’u Teala: “Eğer siz de onların inanmış kadınlar olduklarını öğrenirseniz onları kâfirlere geri göndermeyin. Bunlar onlara helâl değildir. Onlar da bunlara helâl olmazlar… Kâfir kadınları nikâhınızda tutmayın…” (Mümtehine Suresi 10) buyurmuştur. Nitekim din farklılığı, birbirlerine yakın olmalarını engellediğinden, bu durumda nikahın feshedilmesi gereklilik arz etmiş olmaktadır, sanki kâfir bir erkeğin nikahı altında kadının Müslüman olması gibi değerlendirilir. Sonra bakılır, şayet kadın dinden çıkarsa, mehir alamaz; zira nikahın fesh olması onun tarafından gerçekleşmiştir. Erkek eğer dinden çıkarsa, bu durumda mehrin yarısı verilir.
Davud (ez-Zahiri)’den Aktarıldığına Göre, dinden çıkma sebebiyle nikah fesholmaz; çünkü aslolan, nikahın halen devam etmiş olacağıdır. (Ancak) buna, geçen açıklamalarla cevap verilmiştir.
Zifaftan Sonra Kan-Koca’dan Birisinin Dinden Dönmesi Durumunda -farklılık durumlarına göre- kâfir olan karı-kocadan birisinin Müslüman olması hususunda İmam Ahmed’den farklı görüşler nakledilmiştir:
Birinci görüşüne göre ikisinin arası ayrıma tabi tutulur. Bu, Ebu Hanife ve İmam Malik’in kavlidir. Çünkü nikahın fesholmasını gerektiren bir şey noktasında zifaftan önce yahut sonra olması arasında bir ayrım yoktur, eşit şekilde ele alınırlar, tıpkı süt emme gibi kabul edilir.
İkinci görüşüne göre: İddetin bitmesine değin bekletilir. Şayet dinden dönmüş olan erkek, kadının iddeti bitmeden Müslüman olursa, ikisinin nikahı aynen devam eder. İddet bitene değin Müslüman olmazsa, dinlerinin farklılığının başlangıcından başlamak üzere araları bütün olarak ayrılır. Bu ise Şafii mezhebine ait görüştür. Zira bu, birbirlerine yakın olmalarının akabinde din farklılığıdır ki, o vakit hemen feshedilmesi gereklilik arz etmez. Bu durum, harbi bir adamın nikahı altında bulunan harbi bir kadının Müslüman olmasına benzer. Kan-koca’dan birisinin Müslüman olmasına kıyas etmesi ise süt emmeye kıyas etmesinden (doğruya) daha yakın sayılır.
Nafakaya Gelirsek: Eğer biz: “Aralarının hemen ayrılması gerekir.” dersek, bu durumda kadına nafaka verilmez; çünkü kadın erkekten bain olarak ayrılmıştır. Eğer biz: “İddet döneminin bitimine kadar kadın bekletilir ve kadın da dinden dönmüş olursa…” dersek, o takdirde kadına yine nafaka verilmez. Çünkü kocanın artık kadına rücu etmesine yol da yoktur ki, nikahı telafi etmiş olsun ve dinden dönen eğer erkek olursa, o zaman iddet sebebiyle nafaka öder. Zira erkek Müslüman olmasının yanında kadından istifade etmiş olacağından, nikahını telafi etmesi mümkün olduğu bir durumun baş göstermesiyle kadına nafaka vermesi vacip olur, ricat yapan kocanın durumu gibi sayılır.
Eğer Kan-Koca Birlikte Dinden Çıkarlarsa, bunun hükmü, sanki ikisinden birisinin dinden çıkma hükmü gibidir. Duhul/zifaf öncesinde bu gerçekleşmiş olursa, araları hemen ayrılır. Sonrasında olmuşsa, bu noktada iki görüş gelmiştir. Bu, Şafii mezhebine aittir. Çünkü tek başına dinden döndüğü vakit, o kişinin mülkünde giden her bir şeyde -tıpkı kendi malı gibi- onunla beraber bulunup da dinden çıkan başkasının mülkü de gider, zail olur.
Ebu Hanife ise: İstihsan kaidesine göre bu durumda onların nikahı fesholmaz; çünkü kan-kocanın (dinden çıkmaları sebebiyle) dinleri farklılık arz etmeyeceğinden, o vakit onların bu hali sanki beraber Müslüman olmuş kimselere benzemektedir, demiştir. (Ancak) onların ileri sürdükleri şu ifadelerle cevap verilmiştir: Bir defa onun bu görüşü, şu sebeple batıl olur: Müslüman bir erkek ile Yahudi bir bayan Hıristiyanlık dinine intikal edecek olurlarsa, o zaman ikisinin de nikahı fesholacağından, o vakit ikisi de (batıl) bir dine intikal etmiş olurlar. Ama ikisi Müslüman olurlarsa, o zaman hak dine intikal etmiş olacaklarından -dinden dönmenin tersine- bu nikahları kabul görür.