Muhammed b. Abdullah ve Muhammed b. Yahyâ, ikisi birlikte Abdullah b. Cafer el-Himyerî’den rivayet etti. Abdullah şöyle dedi: Ben ve şeyh Ebû Amr, Ahmed b. İshak’ın yanında bir araya geldik. Ahmed b. İshak bana, ona halefi sormam için işaret etti. Ben ona şöyle dedim: “Ey Ebû Amr! Sana bir şey sormak istiyorum; sormak istediğim şey konusunda şüphe içinde değilim. Çünkü benim inancım ve dinim şudur: Yeryüzü hüccetten boş kalmaz; ancak kıyamet gününden kırk gün önce olursa başka. O zaman hüccet kaldırılır, tevbe kapısı kapatılır ve ‘Daha önce iman etmemiş veya imanında bir hayır kazanmamış olan hiçbir nefse imanı fayda vermez.’ İşte onlar Allah’ın yaratıklarının en kötüleridir ve kıyamet onların üzerine kopacaktır. Fakat ben yakînimi artırmak istedim. İbrahim de Rabbinden ölüleri nasıl dirilttiğini kendisine göstermesini istemişti. Allah, ‘İman etmedin mi?’ buyurmuş, o da, ‘Evet, fakat kalbim mutmain olsun diye’ demişti. Ebû Ali Ahmed b. İshak bana Ebû’l-Hasan’dan haber verdi; ona, ‘Kiminle muamele edeyim, kimden alayım ve kimin sözünü kabul edeyim?’ diye sormuş. O da ona şöyle buyurmuş: ‘Amrî benim güvenilir adamımdır; sana benden ne ulaştırırsa benden ulaştırır, sana benim adıma ne söylerse benden söyler. Onu dinle ve ona itaat et; çünkü o güvenilir ve emindir.’ Ebû Ali bana ayrıca, Ebû Muhammed’e de bunun benzerini sorduğunu haber verdi. O da ona şöyle buyurmuş: ‘Amrî ve oğlu iki güvenilir kimsedir. Sana benden ne ulaştırırlarsa benden ulaştırırlar; sana ne söylerlerse benden söylerler. Onları dinle ve onlara itaat et; çünkü onlar güvenilir ve emin iki kimsedir.’ İşte iki imamın senin hakkında söyledikleri budur.”
Ravi dedi ki: Bunun üzerine Ebû Amr secdeye kapandı ve ağladı; sonra, “İhtiyacını sor” dedi. Ben ona, “Sen Ebû Muhammed’den sonraki halefi gördün mü?” dedim. O, “Evet, Allah’a yemin olsun; boynu da bunun gibiydi” dedi ve eliyle işaret etti. Ben, “Bir şey daha kaldı” dedim. Bana, “Getir” dedi. Ben, “İsim?” dedim. O şöyle dedi: “Bunu sormanız size haram kılınmıştır. Ben bunu kendi yanımdan söylemiyorum; benim helal kılma ve haram kılma yetkim yoktur. Fakat bu ondan gelen bir hükümdür. Çünkü sultan nezdinde durum şudur: Ebû Muhammed vefat etti ve geride çocuk bırakmadı; mirası bölüştürüldü ve onda hakkı olmayan kimse onu aldı. İşte onun ailesi ortada dolaşıyor, hiç kimse onlarla tanışmaya veya onlara bir şey vermeye cesaret edemiyor. İsim ortaya düşerse arama başlar. Allah’tan sakının ve bundan uzak durun.”
Kuleynî dedi ki: Ashabımızdan adını unuttuğum bir şeyh bana, Ebû Amr’ın Ahmed b. İshak’a bunun benzerinin sorulduğunu ve onun da buna benzer cevap verdiğini rivayet etti.