Ashabımızdan bir topluluk, Ahmed b. Muhammed’den, o Ali b. Hakem’den, o Abdullah b. Muğîre’den, o Hüseyin b. Muhtâr’dan rivayet etti. Hüseyin şöyle dedi: Basra’da Ebû’l-Hasan’dan bize, enine yazılmış levhalar çıktı. İçinde şöyle yazılıydı: “Ahidim en büyük oğlumadır. Falancaya şu kadar, falancaya şu kadar, falancaya şu kadar verilsin; falancaya ise ben gelinceye kadar veya aziz ve celil olan Allah bana ölümü hükmedinceye kadar verilmesin. Şüphesiz Allah dilediğini yapar.”