Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed’den, o İbn Ebî Umeyr’den, o Hişâm b. Sâlim’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: “Babama ölüm vakti geldiğinde şöyle dedi: ‘Ey Cafer! Sana ashabım hakkında hayırla vasiyet ediyorum.’ Ben de, ‘Sana feda olayım, Allah’a yemin olsun ki onları öyle bir hâlde bırakacağım ki içlerinden biri bir şehirde bulunacak ve hiç kimseye soru sormaya ihtiyaç duymayacak’ dedim.”