Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Îsâ’dan; o da Ali b. Hakem’den; o da Muâviye b. Vehb’den; o da Saîd es-Semmân’dan rivayet etti. Saîd şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın yanında bulunuyordum. Zeydiyye’den iki adam onun yanına girdi ve ona: “Sizin aranızda itaati farz kılınmış bir imam var mıdır?” dediler. O: “Hayır.” buyurdu. Bunun üzerine onlar: “Bize senin hakkında güvenilir kimseler haber verdi; senin fetva verdiğini, bunu ikrar ettiğini ve bunu söylediğini bildirdiler. Sana onların isimlerini de söyleriz: falan ve falan. Onlar takva ve gayret sahibi kimselerdir, yalan söyleyenlerden değildirler.” dediler. Ebû Abdullah öfkelendi ve şöyle buyurdu: “Ben onlara bunu emretmedim.” Onlar yüzündeki öfkeyi görünce çıkıp gittiler. Bunun üzerine bana: “Bu ikisini tanıyor musun?” dedi. Ben: “Evet, onlar bizim pazar halkımızdandır ve Zeydiyyedendirler. Onlar Resulullah’ın kılıcının Abdullah b. Hasan’ın yanında olduğunu iddia ediyorlar.” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Yalan söylediler, Allah onlara lanet etsin. Allah’a yemin olsun ki Abdullah b. Hasan onu iki gözüyle de, gözlerinden biriyle de görmemiştir; babası da onu görmemiştir; ancak belki Ali b. Hüseyin’in yanında görmüş olabilir. Eğer doğru söylüyorlarsa onun kabzasında ne alamet vardır, darbe yerinde ne iz vardır? Resulullah’ın kılıcı benim yanımdadır. Resulullah’ın sancağı, zırhı, savaş takımı ve miğferi benim yanımdadır. Eğer doğru söylüyorlarsa Resulullah’ın zırhında ne alamet vardır? Resulullah’ın galip gelen sancağı benim yanımdadır. Musa’nın levhaları ve asası benim yanımdadır. Davud oğlu Süleyman’ın yüzüğü benim yanımdadır. Musa’nın kurbanı onunla yaklaştırdığı leğen benim yanımdadır. Resulullah’ın Müslümanlarla müşrikler arasına koyduğunda müşriklerden Müslümanlara hiçbir okun ulaşmadığı isim benim yanımdadır. Meleklerin getirdiği şeyin benzeri de benim yanımdadır. Bizim aramızdaki silahın misali, İsrailoğulları arasındaki tabutun misali gibidir. İsrailoğulları içinde hangi ailede tabut kapılarının önünde bulunursa, nübüvvet onlara verilirdi; bizden kime silah geçerse, imamet ona verilmiş olur. Babam Resulullah’ın zırhını giydi; zırh yerde iz bıraktı. Ben de onu giydim; şöyle şöyle oldu. Kaimimiz onu giydiğinde, Allah dilerse onu dolduracaktır.”