Muhammed b. İsmail, Fazl b. Şâzân’dan, o da Safvân b. Yahyâ’dan, o da Mansûr b. Hâzim’den rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
“Allah, yaratıklarını yaratmadan önce mutluluğu ve bedbahtlığı yarattı. Allah’ın mutlu olarak yarattığı kimseye hiçbir zaman buğzetmez; o kimse kötü işler işlemiş olsa bile Allah onun amelini buğzeder, fakat kendisine buğzetmez. Allah’ın bedbaht olarak yarattığı kimseyi de hiçbir zaman sevmez; o kimse salih amel işlemiş olsa bile Allah onun amelini sever, fakat kendisini sevmez. Çünkü sonunda varacağı yer budur. Allah bir şeyi sevdiğinde ona hiçbir zaman buğzetmez; bir şeye buğzettiğinde de onu hiçbir zaman sevmez.”