Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da Osman b. Îsâ’dan, o da Semâa’dan, o da Ebû Basîr’den, o da Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Şöyle buyurdu: Nebî bir gün Âişe’nin yanında iken bir adam içeri girmek için izin istedi. Resûlullah şöyle buyurdu: “Aşiretin ne kötü bir ferdidir.” Bunun üzerine Âişe kalkıp içeri geçti. Resûlullah adama izin verdi. Adam içeri girince ona güler yüz gösterdi ve onunla samimi bir şekilde konuştu. Adam işini bitirip çıkınca Âişe şöyle dedi: “Ey Allah’ın Resulü! Biraz önce bu adam hakkında söylediklerini söyledin, sonra da ona güler yüz gösterip iltifat ettin.” Resûlullah şöyle buyurdu: “Allah’ın kullarının en kötülerinden biri, hayasızlığı sebebiyle yanında oturulması hoş görülmeyen kimsedir.”