Hüseyin b. Muhammed, Muallâ’dan, o da Ahmed b. Gassân’dan, o da Semâa’dan rivayet etti. Dedi ki: Ebû Abdullah’ın yanına girdim. Bana söze başlayarak şöyle dedi: “Ey Semâa! Seninle deveciğin arasında geçen şey de neydi? Sakın ağzı bozuk, bağırıp çağıran veya çok lanet eden biri olma.” Dedim ki: “Allah’a yemin ederim ki beni o haksızlığa uğrattı.” Buyurdu: “Eğer sana zulmetmişse bile, sen ona karşı daha ileri gittin. Bu bizim davranışlarımızdan değildir ve ben Şiama bunu emretmem. Rabbinden bağışlanma dile ve bir daha yapma.” Dedim ki: “Allah’tan bağışlanma diliyorum ve bir daha yapmayacağım.”