Ashabımızdan bir grup, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid’den, o da babasından, o da Nadr b. Süveyd’den, o da Kasım b. Süleyman’dan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu: Babamın şöyle dediğini işittim: Bir bedevî Resûlullah’ın yanına gelerek, “Ben çölde yaşayan biriyim, bana özlü sözler öğret” dedi. Resûlullah ona: “Sana öfkelenmemeni emrediyorum” buyurdu. Bedevî aynı soruyu üç kez tekrarladı. Sonunda kendi kendine dönüp şöyle dedi: “Bundan sonra hiçbir şey sormayacağım. Resûlullah bana sadece hayrı emretmiştir.” Babam şöyle derdi: “Öfkeden daha şiddetli ne vardır? İnsan öfkelenir de Allah’ın haram kıldığı canı öldürür ve iffetli bir kadına iftira atar.”