Muhammed b. Yahyâ, Ahmed b. Muhammed b. İsa’dan, o da Hüseyin b. Saîd’den, o da Nadr b. Süveyd’den, o da Kâsım b. Süleyman’dan, o da Cerrâh el-Medâinî’den rivayet etti. Ebû Abdullah, Allah’ın şu sözü hakkında: “Rabbinin huzuruna kavuşmayı uman kimse salih amel işlesin ve Rabbine ibadette hiç kimseyi ortak koşmasın.” (Kehf 110) şöyle buyurdu: “Bir kişi sevap sayılan bir iş yapar; fakat bununla Allah’ın rızasını istemez. İnsanların kendisini övmesini ister, insanlar arasında adının duyulmasını arzular. İşte Rabbinin ibadetine ortak koşan kimse budur.” Sonra şöyle buyurdu: “Hiçbir kul yoktur ki bir hayrı gizlesin de günler geçtikten sonra Allah onu bir hayırla ortaya çıkarmasın. Hiçbir kul da yoktur ki bir kötülüğü gizlesin de günler geçtikten sonra Allah onu bir kötülükle ortaya çıkarmasın.”