Ali b. İbrahim, Hârûn b. Müslim’den, o da Mes‘ade b. Sadaka’dan rivayet etti.
Mes‘ade b. Sadaka şöyle dedi: Ebû Abdullah’ın şöyle dediğini işittim: “Büyük günahlar şunlardır: Allah’ın rahmetinden ümit kesmek, Allah’ın ferahlığından ümitsiz olmak, Allah’ın tuzağından emin olmak, Allah’ın haram kıldığı canı öldürmek, anne ve babaya karşı gelmek, yetim malını haksız yere yemek, delil ortaya çıktıktan sonra faiz yemek, hicretten sonra bedeviliğe dönmek, iffetli kadına zina isnadında bulunmak ve savaş meydanından kaçmak.”
Ona şöyle soruldu: “Büyük günah işleyip de o günah üzerinde ölen kimse iman dairesinden çıkar mı? Eğer bundan dolayı azap görürse müşriklerin azabı gibi sonsuz mu azap görür, yoksa azabının bir sonu var mıdır?”
Şöyle buyurdu: “Eğer o günahı helâl sayarsa İslâm’dan çıkar ve bu yüzden en şiddetli azaba uğratılır. Fakat onun büyük günah olduğunu, kendisine haram kılındığını, bundan dolayı azap göreceğini ve helâl olmadığını kabul ediyorsa, azap görür; ancak onun azabı birincisinden daha hafiftir. Bu günah onu imandan çıkarır, fakat İslâm’dan çıkarmaz.”