Ali b. İbrahim, babasından, o da İbn Ebû Umeyr’den, o da Abdurrahman b. Haccâc’dan, o da Ubeyd b. Zürâre’den rivayet etti.
Ubeyd b. Zürâre şöyle dedi: Ebû Abdullah’a büyük günahları sordum. Şöyle buyurdu: “Ali’nin kitabında bunlar yedi tanedir: Allah’ı inkâr etmek, cana kıymak, anne ve babaya karşı gelmek, delil ortaya çıktıktan sonra faiz yemek, yetim malını haksız yere yemek, savaş meydanından kaçmak ve hicretten sonra bedeviliğe dönmek.” Ben, “Bunlar günahların en büyüğü müdür?” dedim. “Evet” buyurdu. Ben, “Yetim malından bir dirhemi haksız yere yemek mi daha büyüktür, yoksa namazı terk etmek mi?” dedim. Şöyle buyurdu: “Namazı terk etmek.” Ben, “Öyleyse namazı terk etmeyi büyük günahlar arasında neden saymadın?” dedim. Bunun üzerine şöyle buyurdu: “Sana ilk söylediğim şey neydi?” Ben, “Allah’ı inkâr etmek” dedim. Şöyle buyurdu: “Namazı terk eden de kâfirdir; yani herhangi bir mazereti olmaksızın terk eden.”