Birkaç arkadaşımız, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, Osman b. Îsâ, Semâa b. Mihrân ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Ebû Abdullah şöyle buyurdu:
İnsanlarla muamele ettiğinde onlara zulmetmeyen, konuştuğunda onlara yalan söylemeyen ve söz verdiğinde sözünden dönmeyen kimse; gıybeti haram kılınmış, mertliği tamamlanmış, adaleti ortaya çıkmış ve kardeşliği gerekli olmuş kimselerdendir.