Bir grup ravi, Sehl b. Ziyâd, Cafer b. Muhammed el-Eş‘arî, Abdullah b. Meymûn el-Kaddâh ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Buyurdu ki: “Kim bir mümini doyuncaya kadar yedirirse, ahirette ona verilecek sevabın miktarını Allah’tan başka hiçbir yaratık bilemez; ne yakın bir melek ne de gönderilmiş bir peygamber. Müslüman açını doyurmak bağışlanmayı gerekli kılan amellerdendir.” Ardından şu ayeti okudu: “Yahut açlık gününde yemek yedirmektir; yakınlığı olan bir yetime veya toprağa düşmüş bir yoksula.” (Beled 14-16)