Ebû Ali el-Eş‘arî, Muhammed b. Sâlim, Ahmed b. Nadr, Ebû İsmail ve Ebû Cafer’den rivayet etti. Ebû İsmail şöyle dedi: “Ebû Cafer’e, ‘Sana feda olayım, bizim yanımızda Şiîler çoktur’ dedim. Bunun üzerine, ‘Zengin fakire şefkat gösteriyor mu, iyilik eden kötülük edeni bağışlıyor mu ve birbirleriyle yardımlaşıyorlar mı?’ dedi. Ben, ‘Hayır’ dedim. Buyurdu ki: ‘Bunlar Şiî değildir; Şiî, bunu yapan kimsedir.’”