Bir grup ravi, Ahmed b. Muhammed b. Hâlid, babası, Fedâle b. Eyyûb, Ömer b. Ebân, Îsâ b. Ebî Mansûr ve Ebû Abdullah’tan rivayet etti. Îsâ şöyle dedi: “Ben, İbn Ebî Ya‘fûr ve Abdullah b. Talha, Ebû Abdullah’ın yanında bulunuyorduk. O kendiliğinden söze başlayarak, ‘Ey İbn Ebî Ya‘fûr! Allah Resulü şöyle buyurdu: Altı özellik vardır ki kimde bulunursa Allah’ın huzurunda ve Allah’ın sağında olur’ dedi. İbn Ebî Ya‘fûr, ‘Sana feda olayım, bunlar nelerdir?’ diye sordu. Buyurdu ki: ‘Müslüman kişi kardeşi için, ailesinin en değerlisi için sevdiği şeyi sever; Müslüman kişi kardeşi için, ailesinin en değerlisi için hoş görmediği şeyi hoş görmez; onunla dostlukta samimi olur.’ Bunun üzerine İbn Ebî Ya‘fûr ağladı ve, ‘Onunla dostlukta nasıl samimi olur?’ dedi. Buyurdu ki: ‘Ey İbn Ebî Ya‘fûr, onunla bu derecede olduğunda derdini ona açar; o sevinirse sevincine sevinir, üzülürse üzüntüsüne üzülür; yanında onun sıkıntısını giderecek bir şey varsa giderir, yoksa onun için Allah’a dua eder.’ Sonra Ebû Abdullah şöyle buyurdu: ‘Üçü sizin içindir, üçü de bizim içindir: Bizim üstünlüğümüzü tanımanız, izimizden yürümeniz ve sonucumuzu beklemeniz. Kim böyle olursa Allah’ın huzurunda olur; onların nuruyla, kendilerinden aşağıda olanlar aydınlanır. Allah’ın sağında olanlara gelince, kendilerinden aşağıda olanlar onları görselerdi, onların üstünlüğünden dolayı yaşam onlara tatlı gelmezdi.’ İbn Ebî Ya‘fûr, ‘Onlar Allah’ın sağında oldukları hâlde neden onları görmezler?’ dedi. Buyurdu ki: ‘Ey İbn Ebî Ya‘fûr, onlar Allah’ın nuru ile perdelenmişlerdir. Sana şu hadis ulaşmadı mı? Allah Resulü şöyle buyururdu: Allah’ın arşın sağında, Allah’ın huzurunda ve Allah’ın sağında birtakım yaratıkları vardır; yüzleri kardan daha beyaz ve parlak güneşten daha aydınlıktır. Soran kişi, “Bunlar kimdir?” diye sorar; “Bunlar Allah’ın yüceliği için birbirlerini sevenlerdir” denilir.’”