Muhammed b. Yahyâ → Muhammed b. Hüseyin → Abdurrahman b. Muhammed el-Esedî → Sâlim b. Mukrem → Ebû Abdullah.
Şöyle dedi:
Peygamberin ashabından birinin durumu ağırlaşmıştı. Karısı ona:
“Keşke Allah Resulü’ne gidip isteseydin.” dedi.
Adam Peygamber’e geldi. Peygamber onu görünce şöyle buyurdu:
Kim bizden isterse ona veririz. Kim ihtiyaçsız davranırsa Allah onu zengin kılar.
Adam kendi kendine:
“Bundan başkası kastedilmiyor.” dedi ve karısına dönüp durumu anlattı.
Karısı:
“Allah Resulü de bir insandır; ona durumunu bildir.” dedi.
Adam tekrar geldi. Peygamber onu görünce yine:
Kim bizden isterse ona veririz. Kim ihtiyaçsız davranırsa Allah onu zengin kılar.
buyurdu.
Bu durum üç defa tekrarlandı.
Sonra adam gidip bir kazma ödünç aldı. Dağa çıkıp odun kesti. Getirip yarım müdd un karşılığında sattı. Onu yiyip ertesi gün tekrar gitti. Daha fazla odun getirip sattı. Böylece çalışmaya ve biriktirmeye devam etti. Nihayet bir kazma satın aldı. Sonra biriktirmeye devam ederek iki deve yavrusu ve bir köle satın aldı. Daha sonra zenginleşti.
Ardından Peygamber’in yanına gelip daha önce nasıl istemeye geldiğini ve Peygamber’in sözlerini nasıl duyduğunu anlattı.
Bunun üzerine Peygamber şöyle buyurdu:
Sana söylemiştim: Kim bizden isterse ona veririz. Kim ihtiyaçsız davranırsa Allah onu zengin kılar.