Ali b. İbrahim → babası → İbn Mahbûb → bazı ashabı → İbn Ebû Ya‘fûr.
Ebû Abdullah’ı şöyle derken işittim: Allah’ın Mûsâ ile münacatında şöyle buyurduğu sözler arasındadır: Ey Mûsâ! Dünyaya zalimlerin dayanması gibi ve onu baba ve anne edinmiş kimsenin dayanması gibi dayanma. Ey Mûsâ! Eğer seni kendi nefsine bıraksaydım ve sen de onun için bakıp gözetseydin, dünya sevgisi ve onun süsü sana galip gelirdi. Ey Mûsâ! Hayırda onun ehliyle yarış ve onlara doğru koş. Çünkü hayır, adı gibi hayırdır. Dünyadan sana ihtiyaç olmayan şeyi bırak. Gözü, dünyaya tutulmuş ve kendi nefsine bırakılmış her kimseye bakmasın. Bil ki her fitnenin başlangıcı dünya sevgisidir. Malın çokluğundan dolayı hiç kimseye imrenme; çünkü mal çokluğu ile birlikte, hakların gereği olarak günahlar da çoğalır. İnsanların ondan razı olmasından dolayı da hiç kimseye imrenme; ta ki Allah’ın ondan razı olduğunu bilinceye kadar. İnsanların kendisine itaat etmesinden dolayı hiçbir yaratılmışa imrenme; çünkü insanların ona itaat etmesi ve haksız yere ona uyması hem onun hem de ona uyanların helakidir.