Ali b. İbrahim → Ali b. Muhammed el-Kâsânî → adı zikredilen ravi → Abdullah b. Kâsım → Ebû Abdullah.
Allah bir kul için hayır istediğinde onu dünyada zühd sahibi kılar, dinde derin anlayış sahibi yapar ve ona dünyanın kusurlarını gösterir. Kime bunlar verilirse, ona dünya ve ahiretin hayrı verilmiştir. Sonra şöyle buyurdu: Hiç kimse hakkı, dünyada zühdden daha üstün bir kapıyla aramamıştır. Bu, hak düşmanlarının aradığı şeyin zıddıdır. Dedim ki: “Sana feda olayım, hangi şeyin zıddıdır?” Buyurdu ki: “Dünyaya rağbet etmenin.” Sonra şöyle buyurdu: “Dikkat edin! Sabırlı ve kerem sahibi biri yok mudur? Çünkü dünya ancak az sayılı günlerdir. Dikkat edin! Dünyada zühd sahibi oluncaya kadar imanın tadını bulmanız size haramdır.”
Ebû Abdullah’ı şöyle derken işittim: Mümin dünyadan boşaldığında yükselir, Allah sevgisinin tatlılığını bulur ve dünya ehlinin yanında sanki aklı karışmış biri gibi olur. Oysa o topluluğa sadece Allah sevgisinin tatlılığı karışmıştır; bu yüzden O’ndan başkasıyla meşgul olmamışlardır.
Onu şöyle derken işittim: Kalp arındığında, yükselinceye kadar yeryüzü ona dar gelir.