Ali b. İbrahim → Muhammed b. Îsâ → Yûnus → Hammâd b. Osman → Îsâ b. Serî’den nakletti:
Ebû Abdullah’a dedim ki:
“Bana İslam’ın dayanaklarının ne üzerine kurulduğunu anlat. Ben onları aldığım zaman amelim temiz olsun ve bundan sonra bilmediğim şeyi bilmemem bana zarar vermesin.”
Buyurdu:
“Allah’tan başka ilah olmadığına ve Muhammed’in Allah’ın resulü olduğuna şehadet etmek, onun Allah katından getirdiği şeyi ikrar etmek, mallarda zekât hakkı ve Allah Azze ve Celle’nin emrettiği velâyet; Muhammed ailesinin velâyeti. Çünkü Resûlullah şöyle buyurmuştur: Kim ölür de imamını tanımazsa cahiliye ölümüyle ölmüş olur. Allah Azze ve Celle şöyle buyurmuştur: ‘Allah’a itaat edin, Resûl’e itaat edin ve sizden olan emir sahiplerine de.’ (Nisâ 59) Bu Ali idi. Sonra ondan sonra Hasan oldu, sonra ondan sonra Hüseyin oldu, sonra ondan sonra Ali b. Hüseyin oldu, sonra ondan sonra Muhammed b. Ali oldu. Sonra iş böyle devam eder. Yeryüzü ancak bir imamla düzgün olur. Kim ölür de imamını tanımazsa cahiliye ölümüyle ölmüş olur. Sizden birinin onu tanımaya en muhtaç olduğu zaman, canı buraya ulaştığı zamandır.”
Eliyle göğsüne işaret etti.
“O zaman şöyle der: Ben gerçekten güzel bir iş üzereydim.”