Bir grup arkadaşımız → Ahmed b. Muhammed b. Hâlid → Osman b. Îsâ → Semâa b. Mihrân’dan nakletti:
Ebû Abdullah’a Allah Azze ve Celle’nin şu sözünü sordum: “O hâlde resullerden ulu’l-azm olanların sabrettiği gibi sabret.” (Ahkâf 35)
Buyurdu:
“Nuh, İbrahim, Musa, İsa ve Muhammed.”
Dedim ki:
“Nasıl ulu’l-azm oldular?”
Buyurdu:
“Çünkü Nuh kitap ve şeriatla gönderildi. Nuh’tan sonra gelen herkes, İbrahim sahifelerle ve Nuh’un kitabını terk etme azmiyle gelinceye kadar Nuh’un kitabını, şeriatını ve yolunu benimsedi; onu inkâr ederek değil. İbrahim’den sonra gelen her peygamber, Musa Tevrat’la, kendi şeriatı ve yolu ile, sahifeleri terk etme azmiyle gelinceye kadar İbrahim’in şeriatını, yolunu ve sahifeleri benimsedi. Musa’dan sonra gelen her peygamber, Mesih İncil’le ve Musa’nın şeriatını ve yolunu terk etme azmiyle gelinceye kadar Tevrat’ı, onun şeriatını ve yolunu benimsedi. Mesih’ten sonra gelen her peygamber, Muhammed gelinceye kadar onun şeriatını ve yolunu benimsedi. Muhammed ise Kur’an’la, kendi şeriatı ve yolu ile geldi. Onun helali kıyamet gününe kadar helaldir; haramı da kıyamet gününe kadar haramdır. İşte bunlar resullerden ulu’l-azm olanlardır.”