Hüseyin b. Hasan el-Alevî dedi ki: Rûzhasnâ’nın nedimlerinden bir adam ve yanında bir başkası vardı. Ona, “İşte malları topluyor, vekilleri var” dedi ve bölgelerdeki bütün vekilleri adlarıyla söylediler. Bu durum vezir Ubeydullah b. Süleyman’a ulaştırıldı. Vezir onları tutuklamaya niyet etti. Sultan, “Bu adamın nerede olduğunu araştırın; çünkü bu ağır bir iştir” dedi. Ubeydullah b. Süleyman, “Vekilleri tutuklayalım” dedi. Sultan, “Hayır; fakat onlara, mallarla bilinmeyen kimseler sokun. Onlardan kim bir şey alırsa tutuklansın” dedi.
Dedi ki: Bütün vekillere hiç kimseden bir şey almamaları, bundan kaçınmaları ve işi bilmiyormuş gibi davranmaları yönünde emir çıktı. Muhammed b. Ahmed’in yanına onu tanımayan bir adam sokuldu ve onunla baş başa kaldı. Ona, “Yanımda ulaştırmak istediğim bir mal var” dedi. Muhammed ona, “Yanıldın, ben bu konuda hiçbir şey bilmiyorum” dedi. Adam ona yumuşak davranmaya devam etti; Muhammed ise ona karşı bilmiyormuş gibi davrandı. Casuslar yayıldı ve vekillerin hepsi kendilerine önceden bildirilen şey sebebiyle kaçındılar.