Ebu Ali el-Eş‘arî → Muhammed b. Abdülcebbâr → Safvân b. Yahyâ → Ca‘fer b. Muhammed b. Eş‘as.
Ca‘fer b. Muhammed b. Eş‘as bana şöyle dedi: Bu işe girişimizin, onu tanımamızın sebebinin ne olduğunu biliyor musun? Oysa bizde bu konuda hiçbir söz ve insanların yanında bulunan şeylerden hiçbir bilgi yoktu. Ben, “Bu nedir?” dedim. O şöyle dedi: Ebu Ca‘fer, yani Ebu’d-Devânîk, babam Muhammed b. Eş‘as’a şöyle dedi: Ey Muhammed! Bana akıllı, benim adıma görevi yerine getirecek bir adam ara. Babam ona, “Senin için buldum; bu, dayım falan b. Muhâcir’dir” dedi. O, “Onu bana getir” dedi. Ben de dayımı ona getirdim. Ebu Ca‘fer ona şöyle dedi: Ey İbn Muhâcir! Şu malı al, Medine’ye git, Abdullah b. Hasan b. Hasan’a ve ailesinden birkaç kişiye, aralarında Ca‘fer b. Muhammed de olmak üzere, git. Onlara şöyle de: Ben Horasan halkından garip bir adamım; orada sizin Şiânızdan bir grup bu malı size gönderdi. Her birine şu ve şu şartla ver. Malı aldıklarında de ki: Ben elçiyim ve aldığınız şeyi teslim aldığınıza dair yazılarınızın yanımda olmasını istiyorum. Adam malı aldı ve Medine’ye gitti. Sonra Ebu’d-Devânîk’e döndü; Muhammed b. Eş‘as da onun yanındaydı. Ebu’d-Devânîk ona, “Ardında ne var?” dedi. Adam şöyle dedi: Kavme gittim; işte malı aldıklarına dair yazıları. Ca‘fer b. Muhammed hariç; çünkü ona geldim, o Resûlullah’ın mescidinde namaz kılıyordu. Arkasına oturdum ve, “Namazdan ayrılıncaya kadar bekleyeyim, sonra arkadaşlarına söylediğim şeyi ona söylerim” dedim. O ise acele edip namazdan ayrıldı, sonra bana döndü ve şöyle dedi: Ey adam! Allah’tan sakın ve Muhammed ailesini aldatma; çünkü onlar Benî Mervân devletine yakın zamanda uğramışlardır ve hepsi muhtaçtır. Ben, “Bu nedir, Allah seni ıslah etsin?” dedim. O başını bana yaklaştırdı ve seninle benim aramda geçen her şeyi bana haber verdi; sanki üçüncümüz oymuş gibi. Bunun üzerine Ebu Ca‘fer ona şöyle dedi: Ey İbn Muhâcir! Bil ki hiçbir peygamberlik ehlinden bir aile yoktur ki içinde kendisine haber verilen biri bulunmasın. Bugün bizim kendisine haber verilenimiz Ca‘fer b. Muhammed’dir. İşte bu delil, bizim bu sözü söylememizin sebebi oldu.