Derinin, et suyunun, pişmiş et kalıntılarının, sinirlerin, kemiklerin, damarların, boynuzların ve toynakların miktarı, yiyeceklerin manevi kirliliği için yeterli sayılır ama nevela (ölü hayvan) kirliliği için yeterli değildir. Benzeri şekilde, bir Yahudi tarafından kesilen fakat hâlâ çırpınan bir necis hayvanın eti, ölüm gerçekleşene ya da başı tamamen kesilene kadar sadece yiyeceklerin kirliliği için geçerlidir, nevela kirliliği için değildir. Yiyecek kirliliği açısından nevela kirliliğinden daha çok kapsamlıdır. Rabi Yehuda şöyle der: Eğer sinirli et bir zeytin hacmi kadar bir yerde toplanmışsa, kişi ondan dolayı yükümlüdür.
Aşağıdaki hayvanların derileri eti gibi kabul edilir: insan derisi, yerleşim yerlerinde yaşayan domuzun derisi. Rabi Yosi der ki: Vahşi domuzun derisi de buna dahildir. Ayrıca, genç devenin hörgücünün derisi, buzağının baş derisi, tırnak altı derisi, kuyruk altındaki deri, yavru içi derisi, anüs çevresi derisi ve kertenkele, bukalemun, semender gibi hayvanların derileri de böyledir. Rabi Yehuda, “Semender, fare gibidir” der. Bunların hepsi eğer tabaklanmışsa veya kullanım amacıyla işlenmişse temiz sayılır, insan derisi hariç. Rabi Yohanan ben Nuri der ki: Sekiz tür sürüngenin derisi vardır.
Kurban hayvanlarını veya yabani hayvanları yüzmek, ister temiz ister necis, ister küçük ister büyük olsun, eğer halı ya da deri üretimi amacıyla yapılırsa, göğüs kısmına kadar soyulmuşsa tam bağlantı sayılır ve necisliği geçirebilir. Boyun derisi hakkında Rabi Yohanan ben Nuri, bunun bağlantı sayılmadığını söyler. Bilginler ise, tüm deri soyulana kadar bağlantı sayıldığını söyler.
Eğer deride zeytin büyüklüğünde et kalmışsa, ondan çıkan damar ya da tüyüne dokunan kişi necis sayılır. Eğer deride iki yarım zeytin büyüklüğünde et varsa, taşıma ile necis eder ama dokunmakla değil, Rabi Yişmael’in görüşü budur. Rabi Akiva ise dokunmakla da taşımakla da necis etmediğini söyler. Ancak iki yarım zeytini bir çubuğa geçirip taşıyan biri için, Rabi Akiva da necis der. Rabi Akiva’nın deriyi temiz saymasının nedeni, derinin bu parçaları geçersiz kılmasıdır.
Bir ölünün kalça kemiğine veya kutsanmış bir kurbanın kalça kemiğine dokunan kişi, ister kemik kapalı ister delik olsun, necis sayılır. Ancak nevela veya haşere kalça kemiğine dokunmak, kemik kapalıysa temiz sayılır. Delikse, az bir delik bile olsa dokunmakla necis eder. Peki ya taşımakla da mı? Levililer kitabında “dokunmak ve taşımak” geçtiği için, dokunma kapsamına giren her şey taşımaya da girer; dokunmaya girmeyen ise taşımaya da girmez.
Tam gelişmiş bir sürüngen yumurtası temizdir. Delinmişse, necis sayılır. Yarısı toprak, yarısı et olan bir fareye dokunan kişi, eğer ete dokunmuşsa necis, toprağa dokunmuşsa temiz sayılır. Rabi Yehuda, “Ete karşılık gelen toprağa dokunan da necis sayılır” der.
Canlı hayvanda sarkık ve yarı kopmuş uzuv ve etler, bulundukları yerde yiyecek olarak kirlenmeye açıktır ve bunun için önceden uygun hale getirilmiş olmaları gerekir. Hayvan kesilirse, kanı sayesinde hazırlanmış sayılır, Rabi Meir böyle der. Rabi Şimon ise, hazırlanmış sayılmaz der. Hayvan ölürse, eti hazırlanmış olmalıdır. Uzuv, yaşayan bir hayvandan kopmuş uzuv olarak kirletir ama ölü uzuv olarak kirletmez, bu da Rabi Meir’in görüşüdür. Rabi Şimon ise temiz olduğunu söyler.
İnsanda kopmuş uzuv ve etler temiz sayılır. İnsan ölürse, eti temizdir. Uzuv, yaşayan bir insandan kopmuş uzuv olarak kirletir ama ölü uzuv olarak kirletmez, Rabi Meir’in görüşüdür. Rabi Şimon ise temiz olduğunu söyler.