Hicret etmek

Hicret, küfür diyarından İslam diyarına çıkıp gitmek demektir. Yüce Allah buyurur ki: “Kendilerine yazık eden kimselere melekler, canlarını alırken: ‘Ne işte idiniz?’ dediler. Bunlar: ‘Biz yeryüzünde çaresizdik.’ diye cevap verdiler. Melekler de: ‘Allah’ın yeri geniş değil miydi, hicret etseydiniz ya!’ dediler…” (Nisa Suresi: 97)
Hicretin hükmü, ilim ehlinin genelinin görüşüne göre kıyamete kadar bakidir. Muaviye’nin aktardığına göre o, Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’i şöyle buyururken işitmiştir: “Tevbe kesilmedikçe hicret etmek de kesilmez. Tevbe ise güneş batıdan doğmadıkça kesilecek değildir.”
Abdullah b. es-Südi’den rivayet edildiği üzere, Allah’ın Resulü (sallallahu aleyhi ve sellem) buyurdular ki: “Düşman öldürülmedikçe hicret de kesilecek değildir.” Ayetlerin ve söz konusu hadislerin delaletinden anlaşılacağı üzere hicret, muktezası gereği her zaman geçerlidir.
Bir topluluk ise Hz. Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem)’in: “(Mekke) fethinden sonra artık hicret yoktur. Lakin cihad ve niyet vardır.” hadisine dayanarak, hicretin bittiğini söylemiştir. Hadis hakkında Buharî ve Müslim ittifak etmiştir.
Şöyle cevap verilmiştir: Bu şekilde “fetihten sonra hicretin olmayacağı” şeklindeki sözüyle, fethedilmiş beldelerden (başka) yere hicret yoktur, demeyi kastetmiştir. Çünkü artık Mekke fethinden sonra başka yere hicret kesilmiştir, bitmiştir. Çünkü hicret etmek küfür diyarından çıkmakla olur. Zira bir belde eğer fethedilmiş olursa, artık kafirlere ait bir belde olarak kalmayacağı için oradan başka yere hicret etmeye gerek de yoktur.
İşte böylece fethedilmiş her bir beldeden başka yere hicret edilmez, hicret ancak o fethedilmiş (İslam) beldesine olur.