Bir kimse biraz buğday gasbedip onu öğütmüş olsa, bir koyunu gasbedip onu kesip de pişirse yahut demir parçası gasbetse, onunla sikke paralar ve birtakım kaplar yapsa, ahşap parçası gasbedip onunla kapı imal etse veyahut kumaş parçası gasbetse, onu kesip (elbise) dikse, mal sahibinin bunda söz konusu olan mülkü gitmiş sayılmaz. Onu kendisinden alır ve -eksiltmiş olduğu müddetçe- ondan eksilttiği kısmın da diyetini alır. Gasıbın ise mezhebimizin sahih görüşüne göre ondaki fazlalığında bir şeyi tazmin etmesi gerekmez. Bu, İmam Şafü’nin de görüşünü oluşturmaktadır. Çünkü bu, ondan sadır olan gasbedilmiş malın aynıdır; öyleyse bunu mal sahibine geri vermesi icap eder, sanki koyunu gasbedip de onu pişirmemesi gibi sayılır.
Ebu Hanife ise tüm bu meseleler hakkında şöyle demiştir: Bu durumda iken ondan mal sahibinin hakkı kesilir, ancak gasıbın -sadaka olarak vermesi dışında- bunlarda tasarrufta bulunması caiz değildir. Sadaka noktasında ise o, bunların değerini geri verip öder ve bunları temlik eder, dilediği gibi de bunlarda tasarrufta bulunabilir.