Felak Suresi, Kur’an’ın 113. suresi olup Mekke döneminde indirilmiştir ve 5 ayetten oluşur. Sure adını, ilk ayette geçen ve “sabahın aydınlığı, karanlığın yarılması” anlamına gelen “felak” kelimesinden alır. Sure, insanı çeşitli kötülüklerden korunmak için Allah’a sığınmaya yönelten önemli bir duadır. Nâs Suresi ile birlikte “Muavvizeteyn” (sığınılacak iki sure) olarak bilinir.
Surenin başlangıcında, sabahı yarıp çıkaran Rabbe sığınılması emredilir. Ardından Allah’ın yarattığı şeylerin şerrinden O’na sığınmak gerektiği belirtilir. Bu ifade, insanın karşılaşabileceği her türlü zarar ve kötülüğe karşı Allah’ın korumasını istemesini kapsar.
Felak Suresi’nde özellikle karanlığın çöktüğü zamanın şerrinden Allah’a sığınılması öğütlenir. Gece vakti meydana gelebilecek korkulara, tehlikelere ve gizli kötülüklere dikkat çekilir. Böylece insanın görünür veya görünmez bütün tehlikeler karşısında Allah’a yönelmesi gerektiği vurgulanır.
Surede düğümlere üfleyenlerin şerrinden de Allah’a sığınılması istenir. Bu ifade, insanların zarar vermek amacıyla yaptıkları büyü, sihir ve benzeri kötü girişimlere karşı Allah’ın korumasını talep etmeyi ifade eder.
Son ayette ise haset ettiği zaman hasetçinin şerrinden Allah’a sığınılması emredilir. Kıskançlığın insanları kötülüğe sevk edebileceği ve başkalarına zarar verme isteği doğurabileceği hatırlatılır. Bu nedenle müminlerin böyle kötü niyetlerden ve onların sonuçlarından korunmak için Allah’a yönelmeleri öğretilir.
Genel olarak Felak Suresi, insanı dış dünyadan gelebilecek açık veya gizli kötülüklere karşı Allah’a sığınmaya çağıran; korku, haset, büyü ve çeşitli zarar verici etkilerden korunmayı öğreten; Allah’ın koruyuculuğuna güvenmeyi telkin eden kısa fakat son derece kapsamlı ve etkili bir suredir.