1 – 2 – 3 – 4 – 5 – 6 – 7 – 8 – 9 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 – 31 – 32 – 33 – 34 – 35 – 36 – 37 – 38 – 39 – 40 – 41 – 42 – 43 – 44 – 45 – 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55 – 56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 – 66 – 67 – 68 – 69 – 70 – 71 – 72 – 73 – 74 – 75 – 76 – 77 – 78 – 79 – 80 – 81 – 82 – 83 – 84 – 85 – 86 – 87 – 88 – 89 – 90 – 91 – 92 – 93 – 94 – 95 – 96 – 97 – 98 – 99 – 100 – 101 – 102 – 103 – 104 – 105 – 106 – 107 – 108 – 109 – 110 – 111 – 112
Enbiyâ Suresi, Kur’an’ın 21. suresi olup büyük ölçüde Mekke döneminde indirilmiştir ve 112 ayetten oluşur. Adını, surede birçok peygamberden söz edilmesi sebebiyle “peygamberler” anlamına gelen “enbiyâ” kelimesinden alır. Surede tevhid, peygamberlik, ahiret, Allah’ın kudreti ve peygamberlerin mücadeleleri üzerinde durulur.
Surenin başlangıcında insanların hesabının yaklaştığı, buna rağmen çoğunun gaflet içinde bulunduğu belirtilir. İnsanların vahyi ciddiye almak yerine alay ettikleri, dünya hayatına dalarak ahireti unuttukları ifade edilir. Bu nedenle kıyamet ve hesap gerçeği sık sık hatırlatılır.
Enbiyâ Suresi’nde bütün peygamberlerin aynı temel mesajı getirdiği vurgulanır. Allah’ın gönderdiği her peygambere, kendisinden başka ilah bulunmadığını ve yalnızca Allah’a kulluk edilmesi gerektiğini vahyettiği bildirilir. Böylece tevhid inancı surenin merkezinde yer alır.
Surede İbrahim peygamberin kıssasına geniş yer ayrılır. İbrahim’in putlara tapan kavmine karşı çıkışı, putları kırması ve kavmini tevhid inancına çağırması anlatılır. Kavmi onu ateşe atmak istemiş, ancak Allah ateşe onun için serin ve güvenli olmasını emretmiştir. Böylece Allah’ın peygamberlerini koruduğu gösterilir.
Enbiyâ Suresi’nde Nuh, Lut, Davud, Süleyman, Eyyûb, İsmail, İdris ve Zülkifl gibi birçok peygamberden söz edilir. Her birinin Allah’a bağlılığı, sabrı ve kulluğu övülür. Özellikle Eyyûb’un sabrı ve duası, Allah’ın rahmetinin örneklerinden biri olarak anlatılır.
Surede Yunus peygamberin kıssasına da değinilir. Yunus’un sıkıntı içinde yaptığı dua ve Allah’ın onu kurtarması anlatılarak müminlere Allah’a yönelmenin önemi öğretilir.
Zekeriyya peygamberin duasının kabul edilmesi ve Yahya’nın kendisine verilmesi de surede yer alan önemli olaylardandır. Ayrıca Meryem’in iffetini koruduğu ve Allah’ın ona İsa’yı verdiği belirtilir. Böylece Allah’ın kudreti ve rahmeti tekrar vurgulanır.
Enbiyâ Suresi’nde ahiret sahneleri de geniş yer tutar. Kıyamet günü insanların büyük korku yaşayacakları, amellerin hassas bir şekilde tartılacağı ve hiçbir haksızlığın yapılmayacağı bildirilir. İman edip salih amel işleyenlerin cennetle mükâfatlandırılacakları, inkârcıların ise cezalandırılacakları ifade edilir.
Surede göklerin ve yerin yaratılışı, gece ile gündüzün dönüşümü, güneş ve ayın hareketleri gibi birçok yaratılış delili zikredilir. İnsanlar bu deliller üzerinde düşünmeye ve Allah’ın kudretini tanımaya çağrılır.
Enbiyâ Suresi’nin son bölümünde Allah’ın Elçisi’nin bütün insanlığa rahmet olarak gönderildiği belirtilir. Peygamberin görevinin vahyi tebliğ etmek olduğu, hükmün ise Allah’a ait bulunduğu vurgulanır. Sure, Allah’ın adaletine ve hükmüne teslimiyet çağrısıyla sona erer.
Genel olarak Enbiyâ Suresi, birçok peygamberin hayatından örnekler sunan, bütün peygamberlerin ortak mesajının tevhid olduğunu vurgulayan, Allah’ın kudretini ve rahmetini gösteren, ahiret sorumluluğunu hatırlatan ve insanları yalnızca Allah’a kulluğa çağıran kapsamlı bir suredir.