"Enter"a basıp içeriğe geçin

Filter by Kategoriler

Biz de, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedik.

Okunuşu ve Kelime Anlamı
Kulnâ (dedik) yâ nâru (ey ateş) kûnî (ol) berden (serinlik) ve-selâmen (ve esenlik) alâ İbrâhîm (İbrahim üzerine).

Mukatil Tefsiri
Allah şöyle buyurdu: Ey ateş! İbrahim için serin ol, yani sıcaklığını kaybet. Ve esenlik ol, yani onu soğuğun zararından da koru. Eğer Allah esenlik ol demeseydi ateşin soğukluğu İbrahim’i helak ederdi.

Taberi Tefsiri
Allah’ın biz de, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedik sözüne gelince, burada sözün bir bölümü söylenmemiş, ancak belirtilen ifadelerden anlaşılacağı için ayrıca zikredilmesine gerek görülmemiştir. Sözün tam anlamı şöyledir: İbrahim’i yakmak için bir ateş yaktılar, ardından onu bu ateşin içine attılar. Bunun üzerine biz ateşe, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedik. Rivayet edildiğine göre İbrahim’i yakmak istediklerinde onun için büyük bir yapı inşa etmişlerdi. Nitekim bize Mûsâ anlattı. Ona Amr, ona Esbât, ona da Süddî’den rivayet edildiğine göre Süddî şöyle dedi: Onun için bir yapı inşa edin ve kendisini alevli ateşe atın, dediler (Sâffât 97). Bunun üzerine İbrahim’i bir eve hapsettiler ve onu yakmak için odun toplamaya başladılar. Öyle ki kadınlardan biri hastalandığında, Allah bana şifa verirse İbrahim’i yakmak için odun toplayacağım, diye adakta bulunuyordu. Sonunda çok büyük miktarda odun topladılar. Odunlar tutuşturulduğunda ateşin sıcaklığı o kadar şiddetliydi ki üzerinden geçen kuşlar bile yanıyordu. Ardından İbrahim’i alıp inşa ettikleri yapının tepesine çıkardılar. İbrahim başını göğe kaldırdı. Bunun üzerine gök, yer, dağlar ve melekler şöyle dediler: Rabbimiz! İbrahim senin uğrunda yakılıyor. Allah da, ben onun durumunu biliyorum. Eğer sizden yardım isterse kendisine yardım edin, dedi. İbrahim başını göğe kaldırdığında şöyle dua etti: Allah’ım! Gökte bir olan sensin, yeryüzünde ise tek başıma ben varım. Yeryüzünde benden başka sana ibadet eden hiç kimse yok. Allah bana yeter. O ne güzel vekildir. Ardından onu ateşin içine attılar. Bunun üzerine ateşe seslenilerek, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, denildi. Ateşe bu şekilde seslenen Cebrâil’di. İbn Abbas şöyle dedi: Eğer serinlik emrinin ardından esenlik emri verilmemiş olsaydı, İbrahim ateşin aşırı soğukluğundan ölecekti. O gün yeryüzünde hiçbir ateş kalmadı, hepsi söndü. Çünkü bütün ateşler bu emrin kendilerine yönelik olduğunu düşündüler. Ateş söndüğünde insanlar İbrahim’e baktılar. Onun yanında başka bir adamın bulunduğunu gördüler. İbrahim başını bu adamın kucağına koymuştu. Adam da İbrahim’in yüzündeki teri siliyordu. Rivayet edildiğine göre bu adam gölgeden sorumlu melekti. Ardından Allah bir ateş indirdi ve insanlar bu ateşten yararlandılar. İbrahim’i de ateşten çıkarıp hükümdarın huzuruna götürdüler. İbrahim daha önce hükümdarın huzuruna hiç çıkmamıştı. Bana İbrahim bin Mikdâm Ebü’l-Eş‘as anlattı. Ona Mu‘temir, ona babası, ona Katâde, ona Ebû Süleyman, ona da Kâ‘b’dan rivayet edildiğine göre Kâ‘b şöyle dedi: Ateş, İbrahim’in yalnızca bağlarını yaktı. Bize Bişr anlattı. Ona Yezîd, ona Saîd, ona da Katâde’den rivayet edildiğine göre Katâde, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedik sözü hakkında şöyle dedi: Bize aktarıldığına göre Kâ‘b, o gün insanlardan hiç kimsenin ateşten yararlanamadığını söylerdi. Yine Kâ‘b, o gün ateşin yalnızca İbrahim’in bağlarını yaktığını söylerdi. Bize Muhammed bin Beşşâr anlattı. Ona Müemmel, ona Süfyân, ona A‘meş, ona bir şeyh, ona da Ali bin Ebî Tâlib’den rivayet edildiğine göre Ali, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol sözü hakkında şöyle dedi: Ateş İbrahim için o kadar soğudu ki neredeyse onu öldürecekti. Bunun üzerine esenlik ol, denildi. Yani ona zarar verme, diye emredildi. Bize Ebû Küreyb anlattı. Ona Câbir bin Nûh, ona İsmâil, ona da Minhâl bin Amr’dan rivayet edildiğine göre Minhâl şöyle dedi: Allah’ın dostu İbrahim, hayatım boyunca ateşin içinde bulunduğum günlerden daha rahat ve nimet içinde olduğum başka günler yaşamadım, demiştir. Bize İbn Humeyd anlattı. Ona Ya‘kûb, ona Ca‘fer, ona da Saîd’den rivayet edildiğine göre Saîd şöyle dedi: Allah’ın dostu İbrahim ateşe atıldığında yağmurdan sorumlu melek şöyle dedi: Rabbim! Dostun İbrahim yardım bekliyor. Bana izin verilse de yağmur yağdırsam. Fakat Allah’ın emri bundan daha hızlı gerçekleşti. Allah, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedi. Bunun üzerine yeryüzündeki bütün ateşler söndü. Bize İbn Humeyd anlattı. Ona Cerîr, ona Muğîre, ona Hâris, ona Ebû Zür‘a, ona da Ebû Hüreyre’den rivayet edildiğine göre Ebû Hüreyre şöyle dedi: İbrahim ateşin içindeyken üzerindeki örtü kaldırıldığında babası onu gördü. İbrahim’in alnından ter damlıyordu. Bunun üzerine babasının söylediği en güzel söz şu oldu: Ey İbrahim! Senin Rabbin ne güzel Rabmiş! Bize Kâsım anlattı. Ona Hüseyin, ona Haccâc, ona İbn Cüreyc, ona Vehb bin Süleyman, ona da Şuayb el-Cebâî’den rivayet edildiğine göre Şuayb şöyle dedi: İbrahim ateşe atıldığında on altı yaşındaydı. İshak kurban edilmek istendiğinde yedi yaşındaydı. Sâre onu doksan yaşındayken doğurmuştu. Kurban edilmek istendiği yer Beytü İliyâ’ya iki mil uzaklıktaydı. Sâre, İbrahim’in İshak hakkında yapmak istediği şeyi öğrenince iki gün boyunca karın ağrısı çekti ve üçüncü gün öldü. İbn Cüreyc şöyle dedi: Kâ‘b el-Ahbâr, ateşin İbrahim’i bağladıkları bağlardan başka hiçbir şeyini yakmadığını söylemiştir. Bize Hasan anlattı. Ona Hüseyin, ona Mu‘temir bin Süleyman et-Teymî, ona da arkadaşlarından birinden rivayet edildiğine göre şöyle anlatılmıştır: İbrahim ateşe atılmak üzere bağlanırken veya sarılırken Cebrâil yanına geldi ve, ey İbrahim! Bir ihtiyacın var mı, diye sordu. İbrahim de, senden bir isteğim yok, dedi. Hasan şöyle dedi: Bize Mu‘temir anlattı. Ona İbn Kâ‘b, ona da Erkam’dan rivayet edildiğine göre Erkam şöyle dedi: İbrahim, ateşe atılmak üzere bağlanmaya başlandığında şöyle dedi: Senden başka ilah yoktur. Âlemlerin Rabbi olan seni her türlü eksiklikten uzak tutarım. Hamd sana aittir. Hükümranlık da sana aittir. Senin hiçbir ortağın yoktur. Bize Kâsım anlattı. Ona Hüseyin, ona Haccâc, ona Ebû Ca‘fer er-Râzî, ona Rebî‘ bin Enes, ona da Ebü’l-Âliye’den rivayet edildiğine göre Ebü’l-Âliye, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedik sözü hakkında şöyle dedi: Esenlik emri, ateşin soğukluğunun İbrahim’e zarar vermemesi içindi. Eğer Allah, esenlik ol, demeseydi ateşin soğukluğu ona sıcaklığından daha ağır gelecekti. Bize Kâsım anlattı. Ona Hüseyin, ona Haccâc, ona da İbn Cüreyc’den rivayet edildiğine göre İbn Cüreyc, serinlik ol sözü hakkında, ateş onun için soğudu, dedi. Esenlik ol sözü hakkında ise, ona zarar vermedi, dedi. Bize İbn Abdüla‘lâ anlattı. Ona Muhammed bin Sevr, ona Ma‘mer, ona da Katâde’den rivayet edildiğine göre Katâde, ey ateş! İbrahim için serinlik ve esenlik ol, dedik sözü hakkında şöyle dedi: Kâ‘b şöyle demiştir: O gün yeryüzündeki insanlardan hiç kimse ateşten yararlanamadı. Ateş de İbrahim’in bağlarından başka hiçbir şeyi yakmadı. Katâde ayrıca şöyle dedi: O gün kertenkele dışında bütün hayvanlar İbrahim’in üzerindeki ateşi söndürmeye çalıştı. Zührî ise şöyle dedi: Peygamber kertenkelenin öldürülmesini emretmiş ve onu küçük fasık olarak adlandırmıştır.

Hz.Ateist Tefsiri
Henüz eklenmedi…

Chat
Sohbet Yükleniyor...

https://kutsalayet.de/enbiya-68/,https://kutsalayet.de/enbiya-70/

Bu sayfanın içeriğini kopyalayamazsınız