Kuteybe bize rivayet etti.
Mâlik’ten (rivayetle).
Hişâm b. Urve’den, babasından, Âişe’den rivayetle Âişe şöyle dedi:
Resûlullah Medine’ye geldiğinde Ebû Bekir ve Bilâl ateşlendiler.
Onların yanına girdim: “Babacığım, kendini nasıl hissediyorsun? Bilâl, kendini nasıl hissediyorsun?” dedim.
Ebû Bekir’e ateş bastığında şöyle derdi:
“Her insan ailesinin yanında sabahlıyor; ölüm ise ayakkabısının kayışından daha yakındır.”
Bilâl’in ateşi hafifleyince şöyle derdi:
“Ah keşke bilsem! Bir gece bir vadide konaklayacak mıyım; etrafımda izhir ve celîl otları olacak mı? Bir gün Mıcenne’nin sularına varacak mıyım? Şâme ve Tufeyl bana görünecek mi?”
Âişe dedi ki: Resûlullah’ın yanına gidip ona bunları haber verdim. O da şöyle dua etti:
“Allah’ım! Medine’yi bize, Mekke’yi sevdiğimiz gibi, hatta daha da fazla sevdir. Allah’ım! Onu sağlıklı kıl. Ölçülerimiz (mudd ve sâ‘) konusunda bize bereket ver. Onun hummasını (sıtmasını) kaldır; onu Cuhfe’ye taşı.”