Buhari 4770

Ömer b. Hafs b. Gıyâs bize rivayet etti; babam bize rivayet etti; A‘meş bize rivayet etti; A‘meş dedi ki: Amr b. Mürre bana rivayet etti; Saîd b. Cübeyr’den; İbn Abbâs’tan: İbn Abbâs şöyle dedi: “Şu ayet inince: ‘En yakın akrabanı uyar’; Peygamber Safâ’ya çıktı ve şöyle seslenmeye başladı: ‘Ey Benî Fihr! Ey Benî Adiyy!’ Kureyş kollarını (tek tek) çağırdı; nihayet toplandılar. Adamın biri çıkamayınca, bir elçi gönderip ne olduğunu baktırırdı. Ebû Leheb ve Kureyş geldi. Peygamber dedi ki: ‘Size vadide bir süvari birliğinin üzerinize baskın yapmak istediğini haber versem, beni tasdik eder misiniz?’ Dediler ki: ‘Evet; senden doğruluktan başka bir şey tecrübe etmedik.’ Peygamber dedi ki: ‘Öyleyse ben, şiddetli bir azabın öncesinde sizi uyaran bir uyarıcıyım.’ Ebû Leheb dedi ki: ‘Kahrolası! Bütün gün bunun için mi bizi topladın!’ Bunun üzerine şu sure indi: ‘Ebû Leheb’in elleri kurusun, kurudu! Malı ve kazandıkları ona fayda vermedi…’”