Muhammed b. Beşşâr bize rivayet etti; İbn Ebî Adiyy, Şu‘be’den rivayet etti. (Ayrıca) Bişr b. Hâlid bana rivayet etti; Muhammed rivayet etti; Şu‘be, Süleyman’dan rivayet etti: Ebû Vâil’i, Huzeyfe’den rivayet ederken işittim. Huzeyfe şöyle dedi:
Ömer b. Hattâb dedi ki: “Hanginiz, Resûlullah’ın fitne hakkında söylediği sözü ezberinde tutuyor?”
Huzeyfe: “Ben, söylediği gibi ezberimde tutuyorum.” dedi.
Ömer: “Söyle bakalım; sen gerçekten cesursun.” dedi.
Resûlullah şöyle buyurdu: “Kişinin ailesi, malı ve komşusu konusunda uğradığı fitne(ler)i; namaz, sadaka, iyiliği emretme ve kötülükten sakındırma (günahlarını) örter.”
Ömer dedi ki: “Ben bunu sormuyorum; denizin dalgaları gibi dalgalanan (büyük) fitneyi soruyorum.”
Huzeyfe dedi ki: “Ey müminlerin emiri! O fitne sana zarar vermez; çünkü seninle onun arasında kapalı bir kapı vardır.”
Ömer dedi ki: “Kapı açılır mı, yoksa kırılır mı?”
Huzeyfe dedi ki: “Hayır, kırılır.”
Ömer dedi ki: “O zaman artık bir daha kapanmaması daha muhtemeldir.”
(Biz) dedik ki: “Kapının ne olduğunu biliyor muydu?”
Huzeyfe dedi ki: “Evet; yarından önce bu gece (nasıl kesin ise) öyle kesin biliyordu. Ona, karmaşık/aldatıcı olmayan bir söz söylemiştim.”
Ona sormaya çekindik ve Mesrûk’a emrettik; Mesrûk sordu: “Kapı kimdir?”
Huzeyfe dedi ki: “Ömer’dir.”