Abdullah b. Yusuf bize rivayet etti; Mâlik bize haber verdi; İshak b. Abdullah b. Ebî Talha’dan; (o da) Enes b. Mâlik’i işittiğini söyledi. Enes dedi ki:
“Ebû Talha, Ümmü Süleym’e dedi ki: ‘Resûlullah’ın sesinin zayıfladığını duydum; açlığı anlıyorum. Yanında bir şey var mı?’
O: ‘Evet’ dedi. Arpa ekmeklerinden birkaç tane çıkardı. Sonra başörtüsünü çıkardı; ekmeği onun bir kısmına sardı; sonra onu elimın altına sıkıştırdı, başörtüsünün bir kısmıyla da beni sarıp bağladı. Sonra beni Resûlullah’a gönderdi.
Götürdüm. Resûlullah’ı mescitte, yanında insanlarla birlikte buldum. Yanlarında durdum. Resûlullah bana: ‘Seni Ebû Talha mı gönderdi?’ dedi. ‘Evet’ dedim. ‘Yemekle mi?’ dedi. ‘Evet’ dedim. Bunun üzerine Resûlullah yanındakilere: ‘Kalkın!’ dedi.
Yürüdü; ben de önlerinde yürüdüm. Ebû Talha’ya geldim, olanı haber verdim. Ebû Talha Ümmü Süleym’e dedi ki: ‘Resûlullah insanlarla birlikte geldi; bizde onları doyuracak bir şey yok.’
O: ‘Allah ve Resûlü daha iyi bilir’ dedi.
Ebû Talha gidip Resûlullah’la karşılaştı. Resûlullah, Ebû Talha ile birlikte geldi. Resûlullah: ‘Ey Ümmü Süleym, elindeki şeyi getir’ dedi. O da ekmeği getirdi. Resûlullah ekmeğin parçalanmasını emretti. Ümmü Süleym bir yağ kabını sıktı; onu katık yaptı. Sonra Resûlullah Allah’ın dilediği şeyleri söyledi; sonra: ‘On kişiye izin ver’ dedi.
Onlara izin verildi; yediler, doyup çıktılar. Sonra yine: ‘On kişiye izin ver’ dedi. Onlara da izin verildi; yediler, doyup çıktılar. Sonra yine: ‘On kişiye izin ver’ dedi. Yediler, doyup çıktılar. Sonra yine: ‘On kişiye izin ver’ dedi. Böylece topluluğun tamamı yedi ve doydu. Topluluk yetmiş ya da seksen kişiydi.”