Ahmed b. İshâk bana rivayet etti; Amr b. Âsım bize rivayet etti; Hemmâm bize rivayet etti; İshâk b. Abdullah dedi ki: Abdurrahman b. Ebî Amre bana rivayet etti: Ebû Hureyre ona rivayet etmiş; Peygamber’i işitmiş…
Ve Muhammed bana rivayet etti; Abdullah b. Recâ bize haber verdi; Hemmâm’dan; İshâk b. Abdullah dedi ki: Abdurrahman b. Ebî Amre bana haber verdi: Ebû Hureyre, Peygamber’i şöyle derken işitmiş:
“İsrailoğullarından üç kişi vardı: biri alaca (deri hastalıklı), biri kel, biri kör. Allah onları imtihan etmeyi diledi; onlara bir melek gönderdi.
Melek alacalıya geldi ve ‘Sana en sevgili olan şey nedir?’ dedi. O, ‘Güzel bir renk ve güzel bir deri; insanlar benden tiksiniyor’ dedi. Melek onu sıvazladı; (hastalığı) gitti; kendisine güzel bir renk ve güzel bir deri verildi.
Melek ‘Maldan hangisi sana daha sevimlidir?’ dedi. O, ‘Develer’ dedi—yahut ‘Sığırlar’ dedi; (râvi) bunda tereddüt etti. (Açıklama olarak:) Alacalı ile kelden biri ‘develer’ dedi, diğeri ‘sığırlar’ dedi. Bunun üzerine kendisine gebe bir deve verildi. Melek ‘Allah sana bunda bereket versin’ dedi.
Melek kele geldi ve ‘Sana en sevgili olan şey nedir?’ dedi. O, ‘Güzel bir saç ve şu halimin benden gitmesi; insanlar benden tiksiniyor’ dedi. Melek onu sıvazladı; (kellik) gitti; kendisine güzel bir saç verildi. Melek ‘Maldan hangisi sana daha sevimlidir?’ dedi. O, ‘Sığırlar’ dedi. Bunun üzerine kendisine gebe bir inek verildi. Melek ‘Allah sana bunda bereket versin’ dedi.
Melek köre geldi ve ‘Sana en sevgili olan şey nedir?’ dedi. O, ‘Allah görmemi geri versin; insanları onunla göreyim’ dedi. Melek onu sıvazladı; Allah ona görmesini geri verdi. Melek ‘Maldan hangisi sana daha sevimlidir?’ dedi. O, ‘Koyun’ dedi. Bunun üzerine kendisine doğurgan bir koyun verildi.
Sonra (malları) çoğaldı: birinin bir vadi dolusu devesi, birinin bir vadi dolusu sığırı, birinin bir vadi dolusu koyunu oldu.
Sonra melek alacalıya, eski sureti ve haliyle geldi ve dedi ki: ‘Ben yoksul bir adamım; yolculuğumda (imkânlarım) kesildi. Bugün Allah’tan sonra senden başka bana ulaştıracak (bir şey) yok. Sana, sana güzel rengi, güzel deriyi ve malı veren Allah adına soruyorum: Yolculuğumda beni ulaştıracak bir deve ver.’
O da ‘Haklar (üstümde) çok’ dedi. Melek dedi ki: ‘Sanki seni tanıyor gibiyim: Sen alacalı değil miydin, insanlar senden tiksinmiyor muydu; fakir değil miydin; sonra Allah sana vermedi mi?’ O, ‘Bu mal bana atalarımdan miras kaldı’ dedi. Melek dedi ki: ‘Eğer yalancıysan, Allah seni eski haline döndürsün.’
Melek kele, eski sureti ve haliyle geldi; ona da aynı şekilde söyledi; o da bunun gibi karşılık verdi. Melek dedi ki: ‘Eğer yalancıysan, Allah seni eski haline döndürsün.’
Melek köre, eski suretiyle geldi ve dedi ki: ‘Ben yoksul bir adamım; yolcu kaldım; yolculuğumda (imkânlarım) kesildi. Bugün Allah’tan sonra senden başka bana ulaştıracak (bir şey) yok. Sana, görmeni sana geri veren Allah adına soruyorum: Yolculuğumda beni ulaştıracak bir koyun ver.’
Kör dedi ki: ‘Ben kördüm; Allah görmemi geri verdi. Fakirdim; Allah beni zengin etti. Dilediğini al. Vallahi, Allah için aldığın bir şeyde bugün seni zorlamayacağım.’
Melek dedi ki: ‘Malını tut; siz sadece imtihan edildiniz. Allah senden razı oldu; iki arkadaşına ise öfkelendi.’”