İsmâil b. Halîl bize rivayet etti; Ali b. Müshir bize haber verdi; Ubeydullah b. Ömer’den; Nâfi‘den; İbn Ömer’den: Peygamber şöyle dedi:
“Sizden önce yaşayanlardan üç kişi yürüyordu; yağmura yakalandılar. Bir mağaraya sığındılar; (mağaranın ağzı) üzerlerine kapandı. Birbirlerine dediler ki: ‘Vallahi ey insanlar! Sizi ancak doğruluk kurtarır. Her biriniz, kendisi hakkında doğru olduğunu bildiği bir amelle dua etsin.’
Onlardan biri dedi ki: ‘Allah’ım! Eğer biliyorsan: Benim bir işçim vardı; bir “faraq” pirinç karşılığında çalışmıştı; sonra gitti, hakkını bırakıp gitti. Ben o pirinci alıp ektim; sonunda ondan sığır satın alacak kadar çoğaldı. Sonra o işçi gelip ücretini istedi. Ben de ona: “Şu sığırlara git; onları alıp götür” dedim. O, “Benim senden alacağım sadece bir faraq pirinçtir” dedi. Ben de “Şu sığırlara git; onlar o pirinçten (doğan) şeydir” dedim. O da onları alıp götürdü. Eğer bunu senin korkundan yaptıysam, üzerimizdeki (sıkıntıyı) aç.’ Derken kaya biraz geri çekildi.
İkincisi dedi ki: ‘Allah’ım! Eğer biliyorsan: Benim çok yaşlı iki anne-babam vardı. Her gece onlara koyunlarımın sütünden getirirdim. Bir gece geciktim; geldiğimde uyumuşlardı. Ev halkım ve çocuklarım açlıktan inliyordu. Ben, anne-babam içmeden onlara içirmezdim. Onları uyandırmayı da istemedim; onlara bırakıp gitmeyi de istemedim ki (uyanıp) içeceklerini kaçırmayalım. Böylece sabah olana kadar bekledim. Eğer bunu senin korkundan yaptıysam, üzerimizdeki (sıkıntıyı) aç.’ Kaya biraz daha geri çekildi; gökyüzünü görür oldular.
Üçüncüsü dedi ki: ‘Allah’ım! Eğer biliyorsan: Benim çok sevdiğim bir amcam kızı vardı. Onu kendime çağırdım, kabul etmedi; ancak ona yüz dinar getirmem şartıyla kabul edeceğini söyledi. Ben bu parayı aradım; nihayet güç yetirip getirdim ve ona verdim. Bana kendini (teslim) etti. Tam bacaklarının arasına oturduğumda bana “Allah’tan kork; bu mührü ancak hakkıyla boz” dedi. Ben de kalktım; yüz dinarı da bırakıp onu terk ettim. Eğer bunu senin korkundan yaptıysam, üzerimizdeki (sıkıntıyı) aç.’ Bunun üzerine Allah onları kurtardı; dışarı çıktılar.”