Kuteybe b. Saîd bize rivayet etti; Leys bize rivayet etti; Nâfi‘den; İbn Ömer’den; Peygamber şöyle dedi:
“Sizden önceki ümmetlerin (genel) ömrü içinde sizin (dünyadaki) süreniz, ikindi namazından güneşin batışına kadardır. Sizin örneğiniz ile Yahudiler ve Hristiyanların örneği, bir adamın işçiler tutmasına benzer: ‘Kim benim için öğle vaktinin yarısına kadar çalışırsa her birine birer kırat (ücret) vardır’ dedi; Yahudiler öğle vaktinin yarısına kadar çalıştılar; her birine birer kırat.
Sonra dedi ki: ‘Kim benim için öğle vaktinin yarısından ikindi namazına kadar çalışırsa her birine birer kırat vardır’; Hristiyanlar öğle vaktinin yarısından ikindi namazına kadar çalıştılar; her birine birer kırat.
Sonra dedi ki: ‘Kim benim için ikindi namazından güneş batıncaya kadar çalışırsa her birine ikişer kırat vardır.’ Dikkat edin: Siz, ikindi namazından güneş batıncaya kadar ikişer kırat karşılığında çalışanlarsınız. Dikkat edin: Sizin için ecir iki kattır.
Bunun üzerine Yahudiler ve Hristiyanlar kızdılar ve ‘Biz daha çok çalıştık, daha az verildi’ dediler. Allah dedi ki: ‘Hakkınızdan size bir haksızlık yaptım mı?’ ‘Hayır’ dediler. Allah dedi ki: ‘Bu benim fazlımdır; dilediğime veririm.’”