Mûsâ b. İsmâil bize rivayet etti; Ebû Avâne bize rivayet etti; Abdülmelik’ten; Rib‘î b. Hirâş’tan: Ukbe b. Amr, Huzeyfe’ye dedi ki: “Bize, Peygamber’den işittiklerinden anlatmaz mısın?” Huzeyfe dedi ki: Ben onu şöyle derken işittim:
“Deccal çıktığında onun yanında su ve ateş olacaktır. İnsanların ateş sandığı şey, soğuk sudur; insanların soğuk su sandığı şey ise yakıcı ateştir. Sizden kim ona yetişirse, ateş sandığı şeye girsin; çünkü o tatlı ve soğuktur.”
Huzeyfe dedi ki: Onu (Peygamber’i) ayrıca şöyle derken işittim:
“Sizden önce yaşayanlardan bir adam vardı; meleğin gelip onun ruhunu alacağı sırada kendisine ‘Hiç bir hayır yaptın mı?’ denildi. ‘Bilmiyorum’ dedi. ‘Bak, düşün’ denildi. ‘Bildigim bir şey yok; yalnız şu var: Dünyada insanlarla alışveriş yapardım; varlıklı olana mühlet verirdim, darda olana da (borcunun bir kısmını) bağışlar/geçerdim’ dedi. Allah da onu cennete koydu.”
Ve onu ayrıca şöyle derken işittim:
“Bir adam ölüm döşeğine gelince, hayattan ümidini kesti. Ailesine vasiyet etti: ‘Ben ölünce benim için çok odun toplayın ve büyük bir ateş yakın; ateş etimi yiyip bitirsin, kemiklerime kadar ulaşıp beni kül etsin. Sonra onu alın, iyice öğütün; sonra rüzgârlı bir gün kollayın ve onu denize savurun.’ Onlar da böyle yaptılar. Allah onu (yeniden) topladı ve ona ‘Bunu niçin yaptın?’ dedi. Adam ‘Senden korktuğum için’ dedi. Allah da onu bağışladı.”
Ukbe b. Amr dedi ki: “Ben de onu bunu söylerken işittim; o adam kabir soyan biriydi.”