Buhari 2729

İsmail bize rivayet etti. Mâlik bize, Hişâm b. Urve’den; o da babasından; o da Âişe’den rivayet etti. Âişe dedi ki:
Berîre bana geldi ve “Ailemle dokuz ukiyye karşılığında mükâtebe yaptım; her yıl bir ukiyye (ödeyeceğim). Bana yardım et.” dedi.
Ben “İsterlerse onu (toplu) öderim ve velâ hakkın da bana ait olur.” dedim.
Berîre ailesine gitti ve söyledi; kabul etmediler. Sonra onların yanından çıktı ve Resulullah oturuyordu. Berîre “Bunu onlara sundum; fakat velâ hakkı kendilerinde kalmadıkça kabul etmediler.” dedi.
Peygamber bunu duydu. Âişe, Peygamber’e durumu anlattı. Peygamber “Onu al; velâ hakkını da onlara şart koş; çünkü velâ hakkı azat edene aittir.” buyurdu. Âişe de bunu yaptı.
Sonra Resulullah insanların arasında ayağa kalktı; Allah’a hamd etti, O’nu övdü ve şöyle buyurdu:
“İnsanlara ne oluyor da Allah’ın kitabında olmayan şartlar koşuyorlar? Allah’ın kitabında olmayan her şart batıldır; yüz şart da olsa. Allah’ın hükmü daha haklıdır; Allah’ın şartı daha sağlamdır. Velâ hakkı ancak azat edene aittir.”