Abdân bize rivayet etti.
Ebu Hamza’dan,
A‘meş’ten,
Şakîk’ten,
Abdullah’tan,
Peygamber’den rivayet edildi; Peygamber şöyle dedi:
“Kim bir yeminle bir kimsenin malını haksız yere almak için yemin ederse; o yemini günahkâr olarak etmiş olur ve Allah’a, O kendisine öfkeli iken kavuşur.”
Bunun üzerine şu ayet indirildi:
“Allah’ın ahdini ve yeminlerini az bir bedel karşılığında satanlar…” ayeti.
Sonra Eş‘as geldi ve dedi ki:
“Ebu Abdurrahman size ne anlattı? Bu ayet benim hakkımda indirildi. Benim, amcaoğlumun arazisinde bir kuyum vardı. Bana ‘Şahitlerini getir’ dedi. ‘Şahidim yok’ dedim. ‘O halde onun yemini’ dedi.
Ben ‘Ey Allah’ın Elçisi! O zaman yemin eder’ dedim.”
Bunun üzerine Peygamber bu hadisi zikretti; Allah da onu doğrulamak üzere bu ayeti indirdi.