Yahya b. Kaza‘a bize rivayet etti; Mâlik bize rivayet etti; İbn Şihâb’dan; Urve b. Zübeyr’den; Âişe’den; Âişe dedi ki:
“Utbe b. Ebî Vakkas, kardeşi Sa‘d b. Ebî Vakkas’a şöyle vasiyet etmişti: ‘Zem‘a’nın cariyesinin çocuğu bendendir; onu al.’
Fetih yılında olunca Sa‘d b. Ebî Vakkas onu aldı ve: ‘Bu, kardeşimin oğludur; onunla ilgili bana vasiyette bulunmuştu’ dedi.
Zem‘a’nın oğlu Abd ayağa kalktı ve: ‘Bu benim kardeşimdir; babamın cariyesinin oğludur; onun yatağında doğmuştur’ dedi.
İkisi Peygamberin huzuruna başvurdu.
Sa‘d: ‘Ey Allah’ın elçisi, bu kardeşimin oğludur; onunla ilgili bana vasiyette bulunmuştu’ dedi.
Abd b. Zem‘a: ‘Bu benim kardeşimdir; babamın cariyesinin oğludur; onun yatağında doğmuştur’ dedi.
Resulullah:
‘O senindir, ey Abd b. Zem‘a’ buyurdu.
Sonra Peygamber:
‘Çocuk yatağa aittir; zina edene ise (pay yoktur) mahrumiyet vardır’ buyurdu.
Sonra Peygamber, Zem‘a’nın kızı Sevde’ye — Peygamberin eşine — onun Utbe’ye benzerliğini gördüğü için:
‘Ondan sakın/örtün’ buyurdu.
Sevde onu, Allah’a kavuşuncaya kadar bir daha görmedi.”