İbn Ebî Meryem bize rivayet etti. Muhammed b. Ca‘fer bize haber verdi. O dedi ki: Zeyd bana haber verdi. İyâd b. Abdullah’tan, o da Ebû Saîd el-Hudrî’den rivayet etti. Ebû Saîd şöyle dedi:
Allah’ın Resulü Kurban Bayramı veya Ramazan Bayramı gününde namazgâha çıktı. Sonra dönerek insanlara öğüt verdi ve onlara sadaka vermelerini emretti. Şöyle dedi:
“Ey insanlar, sadaka verin.”
Sonra kadınların yanından geçti ve şöyle dedi:
“Ey kadınlar topluluğu, sadaka verin. Çünkü sizi cehennem halkının çoğunluğu olarak gördüm.”
Bunun üzerine kadınlar:
“neden?” dediler.
Şöyle dedi:
“Çünkü siz çokça lanet edersiniz ve kocalarınıza karşı nankörlük edersiniz. Ey kadınlar topluluğu, aklı ve dini eksik olanlar arasında, aklı başında ve kararlı bir erkeğin aklını sizden biri kadar giderebilenini görmedim.”
Sonra oradan ayrıldı. Evine vardığında İbn Mesud’un eşi Zeyneb izin istemek için geldi. Bunun üzerine:
“Ey Allah’ın Resulü, bu Zeyneb’dir.” denildi.
Şöyle dedi:
“Hangi Zeyneb?”
“İbn Mesud’un eşi olan Zeyneb.” denildi.
Şöyle dedi:
“Evet, ona izin verin.”
Ona izin verildi. Zeyneb şöyle dedi:
“Ey Allah’ın peygamberi, bugün sadaka verilmesini emrettin. Benim de bir miktar ziynet eşyam vardı ve onu sadaka olarak vermek istedim. Fakat İbn Mesud, kendisinin ve çocuklarının benim sadakamı almaya daha hak sahibi olduklarını söyledi.”
Bunun üzerine şöyle dedi:
“İbn Mesud doğru söylemiştir. Kocan ve çocukların, sadakanı vermede en hak sahibi olanlardır.”