Abdullah b. Muhammed bize rivayet etti. Ebû Âsım en-Nebîl bize haber verdi. Sa‘dân b. Bişr bize rivayet etti. Ebû Mücâhid bize rivayet etti. Muhill b. Halîfe et-Tâî bize rivayet etti. Dedi ki: Adiyy b. Hâtim’in şöyle dediğini işittim:
Resulullah’ın yanında idim. Yanına iki adam geldi: Biri yoksulluktan şikâyet ediyordu; diğeri yol kesilmesinden şikâyet ediyordu.
Resulullah dedi ki:
“Yol kesmeye gelince: Çok geçmez, kervan Mekke’ye korumasız çıkar.
Yoksulluğa gelince: Kıyamet kopmaz; sizden biri sadakasıyla dolaşır da onu kabul edecek kimse bulamaz.
Sonra sizden biri mutlaka Allah’ın huzurunda duracaktır; onunla Allah arasında ne bir perde vardır ne de onun adına tercüme edecek bir tercüman.
Sonra Allah ona mutlaka diyecek ki: ‘Sana mal vermedim mi?’ O da mutlaka ‘Evet’ diyecek.
Sonra Allah mutlaka diyecek ki: ‘Sana bir elçi göndermedim mi?’ O da mutlaka ‘Evet’ diyecek.
Sonra sağına bakar; ateşten başka bir şey görmez. Sonra soluna bakar; ateşten başka bir şey görmez.
Öyleyse sizden her biri ateşten sakınsın; yarım hurma ile bile olsa. Bunu bulamazsa güzel bir sözle.”