Ayyâş bize rivayet etti. Abdüla‘lâ bize rivayet etti. Cüreyrî bize rivayet etti; Ebû’l-Alâ’dan; Ahnef b. Kays’tan. Dedi ki: “Oturmuştum…”
(İkinci isnad:) İshak b. Mansûr bana rivayet etti. Abdüssamed bize haber verdi. Dedi ki: Babam bana rivayet etti. Cüreyrî bize rivayet etti. Ebû’l-Alâ b. eş-Şıhhîr bize rivayet etti ki Ahnef b. Kays onlara şöyle anlatmış:
Kureyş’ten bir topluluğun yanına oturmuştum. Saçı, elbisesi ve görünüşü sert/kaba bir adam geldi; onların başında durdu, selam verdi, sonra dedi ki:
“Birikim yapanları, Cehennem ateşinde kızdırılacak kızgın taşlarla müjdeleyin! Sonra o taş, onlardan birinin göğüs ucuna konur da kürek kemiğinin etli kısmından çıkar; kürek kemiğinin etli kısmına konur da göğüs ucundan çıkar; o da sarsıla sarsıla (kıvranır).”
Sonra arkasını döndü, bir direğin yanına oturdu. Ben de peşinden gidip yanına oturdum; kim olduğunu bilmiyordum. Ona dedim ki:
“Görüyorum ki bu topluluk, söylediğini hoş karşılamadı.”
Dedi ki:
“Onlar hiçbir şey anlamazlar.”
Sonra dedi ki:
“Bana dostum — (ben) dedim ki: ‘Dostun kim?’ (o) dedi ki: ‘Peygamber’ — şöyle dedi: ‘Ey Ebû Zer! Uhud’u görüyor musun?’”
(Dedi ki:) Güneşe baktım; gündüzden ne kaldıysa… Peygamberin beni bir işi için göndereceğini sanıyordum. “Evet” dedim.
Dedi ki:
“Uhud kadar altınım olmasını istemem; hepsini infak edeyim; sadece üç dinar hariç.”
Sonra dedi ki:
“Şu insanlar hiçbir şey anlamazlar; sadece dünyayı biriktiriyorlar. Hayır! Allah’a yemin olsun, onlardan dünya istemem; din hakkında da onlara danışmam; Allah’a kavuşuncaya kadar.”