Bir kişi öldüğünde geride hem oğullar hem kızlar bırakmışsa ve malı çoksa, oğullar mirası alır, kızlar geçimlerini sağlar. Mal az ise kızlar geçimlerini sağlar, oğullar ise kapılarda dilenirler. Admon der ki, “Erkek olduğum için zarar gördüm.” Rabban Gamliel ise, “Admon’un sözlerini görüyorum” der.
Bir kişi oğullar ve kızlar bırakıp sağırsa, mal çoksa erkekler kızı yanından iter. Mal az ise kızlar erkeği yanından iter. “Eşim erkek doğurursa mana alacak” diyen kişi, erkek doğurursa mana alır. Kız doğurursa iki yüz alır. Eğer erkek mana, kız iki yüz ise ve çocuklardan biri erkek diğeri kızsa erkek mana alır, kız ise iki yüz. Sağır doğarsa almaz. “Eşim ne doğurursa alsın” derse, ne doğursa alır. Eğer mirasçı yoksa sadece kendisi mirasçıdır, bütün miras ona kalır.
Büyük ve küçük oğullar bıraktıysa büyükler malı çoğaltır, orta sınıfı da çoğaltır. “Babamızın bıraktığı malı görün, biz yiyip içiyoruz” derler, kendileri de malı çoğaltır. Aynı şekilde malı çoğaltan kadın da orta sınıfı çoğaltır. “Eşim bana ne bıraktıysa onu görüyorum, ben kullanıyor ve yiyorum” der, kendisi de malı çoğaltır.
Ortak olan kızlardan biri sanat işlerine düşkünse malı orta sınıfa düşer. Hastalanıp iyileşirse kendi malını alır. Sanat işlerine sadece hediye olarak şarap ve yağ gönderilirse mahkeme bunları talep etmez, çünkü bunlar hayır işidir.
Kayınbabasına yük taşıyan kişi yüz mana gönderip düğün yemeğine katılırsa, mahkeme bunları talep etmez. Yemek yememişse mahkeme talep eder. Çok yük gönderip bazılarını kendi evinde kullanırsa mahkeme talep etmez.
Şekiv Merah (bir kişi) bütün malını başkalarına yazıp yer bırakırsa, hediyesi geçerlidir. Yer bırakmazsa hediye geçerli değildir. Eğer “Şekiv Merah” yazmamışsa, “Şekiv Merah” diye iddia ediyorsa, bunun delili gerekir der Rabbi Meir. Bilginler ise iddia eden ispatla yükümlüdür der.
Malını sözlü olarak bölüştüren için Rabbi Eliezer der ki, biri sağlıklı diğeri hasta ise, mirasçılar parayla, belgeyle ve kontrolle malı alırlar. Hastalar ise ancak tazminatla mal alabilir. Başkalarının çocukları hakkında vaka anlatılır: Hasta bir kadın “Çeyizimi kızıma verin” demiş, kızı on iki mana almış ve kadın ölmüştür, sözleri geçerlidir. Bilginler “Şabat günü, yazamaz, ancak sözleri geçerlidir” der. Rabbi Yehoshua “Şabat günü bu sözler geçerlidir, ama hafta içi değil” der. Buna benzer olarak küçük çocuk hak kazanır, büyük çocuk kazanmaz; Rabbi Yehoshua der ki küçük çocuklar kazanır.
Bir ev çöktüğünde üzerine, babasına ya da hem üzerine hem babasına düşerse, Boray HaŞammai der ki: Oğul önce ölürse sonra baba ölürse borç sahipleri hakkını alır. Borç sahipleri önce ölür sonra oğul ölürse ev bölünür. Hillel Okulu ise malı mirasçılar arasında paylaştırır. Eğer ev çökerse ve üzerine karısı düşerse, kocanın mirasçıları der ki: Kadın önce ölürse koca mirasçıdır. Kadın mirasçıları der ki koca önce ölürse kadın mirasçıdır. Şammai Okulu bölüşür, Hillel Okulu malı mirasçılar arasında paylaştırır. Ketubah (evlilik sözleşmesi) kocanın mirasçılarına aittir. Evde olan mal mirasçılar arasında, giren ve çıkan mirasçılar arasında bölünür.
Eğer ev çökerse ve üzerine annesi düşerse, her iki taraf da paylaşır. Rabbi Akiva der ki malı mirasçılar arasında paylaşmaya razıdır. Ben Azai der ki, paylaşma konusunda üzgünüz ama eşit şekilde paylaşmaya razı olmuştur.