Bağîleri öldüren meşru devlet güçlerine günah veya kefaret gerekmez. Savaşta yok edilen şeylerin tazmini de gerekmez. Çünkü bu, emirle yapılan bir savaştır. Ehl-i adl’in (meşru hükümetin tebaası) savaşta bağîlerden aldığı mallar için de tazmin gerekmez. Zira bağîlerin canları kısas veya diyetle tazmin edilmiyorsa, malları da öncelikle tazmin edilmez. Adil kişi savaşta ölürse şehit sayılır. Ancak yıkanıp yıkanmayacağı, cenaze namazının kılınıp kılınmayacağı konusunda iki görüş vardır.
Bağîlerin savaşta yok ettikleri can ve mallar için de tazmin sorumluluğu yoktur. Bu, Ebu Hanife ve İmam Şafii’nin iki görüşünden birine göredir. Diğer görüşe göre tazmin gerekir. Ancak savaş dışında, örneğin savaş öncesi ya da sonrası tahrip edilen mallar tazmin edilir. Bu, İmam Şafii’nin görüşüdür. Savaş dışında ehl-i adl bir kişi öldürülürse, bağînin buna karşılık öldürülüp öldürülmeyeceği konusunda da iki görüş vardır.
el-Muvaffak der ki: Bağîlerin mallarının ganimet olarak alınması ve çocuklarının esir edilmesi haram olduğunda ilim ehli arasında ihtilaf yoktur.