Bu konuda farklı görüşler vardır.
Ebû Küreyb – İbn İdrîs – Muhammed b. Amr – Ebû Seleme – Ebû Hureyre – Peygamber:
Güneşin üzerine doğduğu en hayırlı gün Cuma günüdür. O gün Âdem yaratıldı, cennete yerleştirildi ve yeryüzüne indirildi. O gün kıyamet kopacaktır. Ayrıca Cuma gününde bir saat vardır—eliyle bunun kısa olduğunu işaret etti—o sırada namaz kılan bir Müslüman Allah’tan bir hayır isterse mutlaka ona verilir.
Abdullah b. Selim dedi ki: O saatin hangisi olduğunu biliyorum. O, Cuma gününün son saatidir.
Allah şöyle buyurur: “İnsan aceleci yaratılmıştır. Size ayetlerimi göstereceğim, benden acele istemeyin.”
Aynı rivayet, Ebû Küreyb – el-Muharibî – Abdah b. Süleyman ve Esed b. Amr – Muhammed b. Amr – Ebû Seleme – Ebû Hureyre yoluyla da bize bildirildi.
Muhammed b. Amr – Ebû Âsım – Îsâ – İbn Ebî Necîh – Mücâhid:
“İnsan aceleci yaratılmıştır” sözü hakkında:
Âdem’in sözüdür. O, yaratılışın sonunda, günün sonunda yaratıldığında, ruh gözlerine, diline ve başına ulaşmış, fakat henüz bedeninin alt kısmına ulaşmamışken şöyle dedi: Ey Rabbim, güneş batmadan önce yaratılışımı tamamla!
Bunu bana el-Hâris – Hasan – Varkâ – İbn Ebî Necîh – Mücâhid de aynı şekilde bildirdi.
Kasım – Hüseyin – Haccâc – İbn Cüreyc – Mücâhid:
“İnsan aceleci yaratılmıştır” sözü hakkında:
Âdem kastedilir. O, her şeyden sonra yaratıldı ve şöyle dedi: Yaratılışımı çabuklaştır! Güneş batıya ulaştı.
Yunus – İbn Vehb – İbn Zeyd:
“İnsan aceleci yaratılmıştır” yani aceleci olarak yaratılmıştır. Allah Âdem’i o günün sonunda—yani Cuma günü—yarattı ve onu aceleci kıldı.
Bazıları şöyle dedi:
Allah, Âdem’i ve eşini Cuma gününün iki saati geçtikten sonra cennete yerleştirdi. Başkaları üç saat sonra dedi.
Onu o günün yedi saati geçtikten sonra yeryüzüne indirdi. Böylece cennette kalış süreleri beş saat oldu. Başkaları üç saat dedi.
Bazıları da şöyle dedi:
Âdem dokuzuncu veya onuncu saatte cennetten çıkarıldı.
Bunu söyleyenler:
Ebû Ca‘fer dedi: Bana okunarak, Abdan b. Muhammed el-Mervezî – Ammâr b. el-Hasan – Abdullah b. Ebî Ca‘fer – babası – er-Rabî‘ b. Enes – Ebû’l-Âliye yoluyla bildirildi:
Âdem dokuzuncu veya onuncu saatte cennetten çıkarıldı. Sonra bana dedi ki: Evet, Nisan ayından beş gün geçtikten sonra.
Eğer bu sözü söyleyen kimse, Âdem’in dünya ehlinin günlerinden olan ve bir gün sayılan Cuma gününün gündüzünden iki saat geçtikten sonra cennete yerleştirildiğini kastediyorsa, bu görüş bu bakımdan uzak değildir.
Erken dönem âlimlerinden gelen rivayetler, Âdem’in, her biri bizim yıllarımızdan bin yıl olan altı günün altıncı gününün son saatinde yaratıldığını göstermektedir.
Sonuç olarak, o günün bir saatinin bizim yıllarımızdan seksen üç yıl olduğu anlaşılır.
Şimdi biz daha önce zikrettik ki, Rabbimiz Âdem’in çamurunu mayaladıktan sonra, Allah ona ruhu üfleyinceye kadar Âdem kırk yıl kaldı. Burada kastedilenin “bizim yıllarımız” olduğu açıktır. Daha sonra ruhun ona üflenmesinden, bu işlemin tamamlanmasına, onun cennete yerleştirilmesine ve yeryüzüne indirilmesine kadar geçen sürenin bizim yıllarımızdan otuz beş yıl olması mümkündür.
Ancak eğer kastedilen, Âdem’in, her bir günü bizim yıllarımızdan bin yıl olan günlerden birinin Cuma gününde, gündüzün iki saati geçtikten sonra cennete yerleştirildiği ise, bu doğru değildir. Çünkü âlimlerin korunmuş bütün rivayetleri, ruhun Âdem’e Cuma günü güneş batmadan önce, gündüzün sonunda üflendiğini söylemektedir. Ayrıca Peygamber’den gelen çeşitli rivayetler, Allah’ın Âdem’i Cuma günü cennete yerleştirdiğini ve yine o gün yeryüzüne indirdiğini doğrulamaktadır.
Eğer bu doğruysa, sonuç şudur: Ahiret günlerinden birinin—ki her biri bizim yıllarımızdan bin yıl eder—gündüzünün son saati, on bir saat geçtikten sonra kalan bir saattir; yani on iki saatten biri olup bizim yıllarımızdan seksen üç yıl ve dört aya denk gelir. Buna göre Âdem, her biri bizim yıllarımızdan bin yıl olan günlerden birinin Cuma gününde, gündüzün on bir saati geçtikten sonra yaratılmıştır. Daha sonra ruh üflenmeden kırk yıl boyunca cansız bir beden olarak kalmıştır. Ardından ona ruh üflenmiştir.
Bundan sonra gökte kalışı ve cennetteki ikameti—yasak ağaçtan yiyerek günah işlemesine ve yeryüzüne indirilmesine kadar—bizim yıllarımızdan kırk üç yıl ve dört ay sürmüştür. Bu süre, Âdem’in cansız halde kaldığı kırk yıl ile birlikte, Allah’ın yaratmayı gerçekleştirdiği altı günden birinin bir saatine denk gelir.
el-Hâris b. Muhammed – Muhammed b. Sa‘d – Hişâm b. Muhammed – babası – Ebû Sâlih – İbn Abbâs:
Âdem, öğle ile ikindi namazı arasındaki vakitte cennetten çıktı. Yeryüzüne indirildi. Cennette kalışı, ahiret günlerinden bir günün yarısı kadardı; yani beş yüz yıl. Bu gün, on iki saatten oluşur ve dünya ehlinin sayımına göre bin yıl eder.
Bu da Peygamber’den ve erken dönem âlimlerinden rivayet edilenlerle çelişen bir görüştür.